fbpx

Ψωρίαση

Psoriasis

Τι είναι η Ψωρίαση

Η Ψωρίαση είναι μια επώδυνη χρόνια φλεγμονώδης Aυτοάνοση ασθένεια, μη μεταδιδόμενη, που εκδηλώνεται σαν χρόνια δερματοπάθεια και έχει σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών.

O ερευνητής, Dr. Usman Khalid, εξηγεί ότι η Ψωρίαση θα πρέπει να θεωρείται συστημική φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει όλο τον οργανισμό και όχι μόνο μια περιοχή στο δέρμα.

H Ψωρίαση, το όνομα της οποίας προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη “ψώρος” (λέπι), ήταν γνωστή χιλιάδες χρόνια πριν. Από τους προϊστορικούς χρόνους υπάρχουν αναφορές τόσο σε αιγυπτιακούς παπύρους όσο και στην ελληνική μυθολογία όπου τη θεωρούσαν κατάρα των θεών. Ενδεικτική είναι και η αναφορά στη Βίβλο (Λευϊτικόν), σύμφωνα με την οποία οι ψωριασικοί θεωρούνταν κοινωνικά περιθωριοποιημένοι και στιγματισμένοι.

Στατιστικά στοιχεία για την Ψωρίαση

Σε πλανητικό επίπεδο, εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από Ψωρίαση. Υπολογίζεται ότι το 1,5-3% του πληθυσμού υποφέρει από κάποια μορφή αυτής της ασθένειας και για την Ελλάδα οι πάσχοντες/ουσες ανέρχονται στις 200.000. Κάθε χρόνο εμφανίζονται περίπου 60 νέες περιπτώσεις  ανά 100.000 πληθυσμού, ενώ είναι συχνότερη στην καυκάσια φυλή.

Εμφανίζεται με την ίδια συχνότητα και στα δυο φύλα ενώ έχει παρατηρηθεί πως περίπου  το 1/3 των ασθενών με ψωρίαση έχει πάσχοντα συγγενή α΄ βαθμού.

Η έναρξη της νόσου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Ωστόσο, παρουσιάζει δυο ηλικιακές κορυφές, δηλαδή είτε την 2η-3η δεκαετία της ζωής (τύπος I Ψωρίασης) είτε την 5η δεκαετία (τύπος II Ψωρίασης).

  • 3 στους 4 ασθενείς µε μέτρια ή βαριά Ψωρίαση τη θεωρούν πρόβλημα ή σοβαρό πρόβλημα
  • 26% των ασθενών αλλάζει ή σταματά τις καθημερινές του δραστηριότητες
  • 36% των πασχόντων δηλώνει ότι η πάθηση έχει επηρεάσει τον ύπνο του
  • 10% εμφανίζει τάσεις αυτοκτονίας
  • 74% έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση
  • 83% νιώθει συχνά ή πάντα την ανάγκη να καλύπτουν την επιδερμίδα του
  • 83% αποφεύγει συχνά ή πάντα τις κοινωνικές δραστηριότητες, όπως το κολύμπι.

 

Διάγνωση πραγματικών Αιτιών & Θεραπεία Ψωρίασης

  • Σταδιακή αποκατάσταση Κυτταρικής Λειτουργίας
  • Εξατομικευμένες θεραπευτικές αγωγές, χωρίς χημικά κατάλοιπα και έκδοχα
  • Άρση των υποκείμενων Αιτιών
  • Θεραπείες που δρουν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με οποιαδήποτε άλλη φαρμακευτική αγωγή
  • Υιοθετώντας ένα πλάνο Μοριακής/Θεραπευτικής Διατροφής

 

Χρόνια, Αυτοάνοσα & Μεταβολικά Νοσήματα

Ποια είναι τα πραγματικά αίτια; Ενημερωθείτε για το πως μπορείτε να τα αντιμετωπίσετε.

Κλινικά Χαρακτηριστικά και Συμπτώματα Ψωρίασης

Κλινικά, χαρακτηρίζεται από ερυθηματώδεις κηλίδες, βλατίδες και πλάκες, οι οποίες καλύπτονται από αργυρόχροα λέπια. Πιο συγκεκριμένα, οι βλάβες της Ψωρίασης αρχίζουν ως ερυθρές, ερυθηματολεπιδώδεις βλατίδες, οι οποίες συνενούνται και σχηματίζουν στρογγυλές ή ωοειδείς πλάκες, σαφώς αφοριζόμενες από το πέριξ φυσιολογικό δέρμα.

Τα λέπια είναι αργυρόχροα, προσκολλημένα και μετά την αφαίρεσή τους σχηματίζονται στικτές αιμορραγικές βλάβες (σημείο Auspitz).

Αν και η Ψωρίαση είναι δυνατόν να προσβάλλει οποιοδήποτε τμήμα του δέρματος, έχει εκλεκτική εντόπιση στους αγκώνες, στα πόδια και ειδικότερα στα γόνατα, στη γλουτιαία πτυχή, στα νύχια των χεριών και των ποδιών και στο τριχωτό της κεφαλής. Όταν, μάλιστα, η Ψωρίαση εντοπίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, προκαλεί φαγούρα και σε σοβαρές περιπτώσεις ενδέχεται να οδηγήσει και σε απώλεια των μαλλιών.

Σημεία εμφάνισης των συμπτωμάτων της Ψωρίασης

Τα συμπτώματα της Ψωρίασης μπορεί να παρουσιαστούν και στο πρόσωπο, ειδικότερα στα φρύδια, στο άνω μέρος του μετώπου και στη μετωπιαία γραμμή του τριχωτού της κεφαλής. Πολλές φορές, μάλιστα, δεν αποκλείεται να προσβληθούν τα γεννητικά όργανα τόσο του άνδρα όσο και της γυναίκας.

Γενικά, φαίνεται ότι το 65% των ασθενών παρουσιάζει ήπια νόσο (προ­σβολή σε λιγότερο από 2% του σώματος), το 25% των ασθενών εμφανίζει μέτρια νόσο (προσβολή 2-10% του σώματος) και το 10% των ασθενών εκδηλώνει σοβαρή νόσο (προσβολή μεγαλύτερη από το 10% του σώματος).

Μορφές Ψωρίασης

Υπάρχουν έξι, κυρίως, διαφορετικές μορφές της Ψωρίασης:

  • Η «κοινή» Ψωρίαση ή Ψωρίαση κατά Πλάκας, (η συχνότερη μορφή της Ψωρίασης, δηλαδή το 80% των ασθενών πάσχει από αυτήν)
  • Η Σταγονοειδής Ψωρίαση (18% των περιπτώσεων της νόσου)
  • Η Ανάστροφη ή Καμπτική Ψωρίαση
  • Η Φλυκταινώδης Ψωρίαση, κατά την οποία σχηματίζονται φλύκταινες στο δέρμα και διακρίνεται στην εντοπισμένη και στη γενικευμένη. Στην εντοπισμένη μορφή της φλυκταινώδους Ψωρίασης, επηρεάζονται οι παλάμες και τα πέλματα (ακροφλυκταίνωση), ενώ στη γενικευμένη μορφή προσβάλλεται όλο το σώμα.
  • Η Ερυθροδερμική Ψωρίαση
  • Η Ψωριασική Αρθρίτιδα ή Αρθροπαθητική Ψωρίαση (αποτελεί μια ξεχωριστή μορφή Ψωρίασης, η οποία χαρακτηρίζεται από τη συνύπαρξη κλινικών εκδηλώσεων Αρθρίτιδας)
  • Ψωρίαση προκαλούμενη από HIV
  • Ψωριασική ονυχία

 

Η παθοφυσιολογία της Ψωρίασης

Στην Ψωρίαση, ο χρόνος ζωής του κυττάρου της επιδερμίδας μειώνεται δραματικά. Συγκεκριμένα, από τις 28 – 45 ημέρες φτάνει περίπου στις 4 ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται και διαφοροποιούνται με πολύ εντονότερο ρυθμό σε σχέση με το φυσιολογικό.

Κύτταρα που φυσιολογικά κυκλοφορούν στα αιμοφόρα αγγεία του χορίου κάτω από την επιδερμίδα, και συγκεκριμένα τα Τ λεμφοκύτταρα, εξέρχονται των αγγείων στο χόριο και προκαλούν τις διαταραχές λειτουργίας στα κύτταρα της επιδερμίδας, οδηγώντας στην ανάπτυξη των βλαβών της Ψωρίασης.

Τα ενεργοποιημένα Τ λεμφοκύτταρα ασκούν τις δράσεις τους απελευθερώ­νοντας ορισμένες ουσίες, όπως ο παράγοντας νεκρώσεως των όγκων α (TNF- α), η ιντερφερόνη γ (IFN-γ) και οι ιντερλευκίνες 1, 2, 6, 8, 12, 15, 17 και 23. Οι ουσίες που συμμετέχουν σε μεγάλο βαθμό στις μεταβολές εκείνες που επιφέρουν την εμφάνιση των βλαβών της ψωρίασης είναι οι ιντερλευκίνες 1 και 2 και ο παράγοντας νεκρώσεως των όγκων α (TNF-a). Το αμυντικό σύστημα δηλαδή του οργανισμού αναγκάζει τα κύτταρα της επιδερμίδας να ωριμάσουν και να πολλαπλασιαστούν πιο γρήγορα.

 

Παράγοντες που συμβάλλουν στην εκδήλωση της Ψωρίασης

 

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΙ

Από επιδημιολογικά δεδομένα και παρατηρήσεις πιστεύεται ότι κληρονομείται μια προδιάθεση για την εκδήλωση της νόσου. Το 1/3 των ασθενών με Ψωρίαση εμφανίζει θετικό οικογενειακό ιστο­ρικό, με ένα ή περισσότερα μέλη της οικογένειας τους να πάσχουν από κάποια μορφή της νόσου. Δηλαδή, η νόσος δεν είναι κληρονομική με την έννοια της άμεσης μετάδοσης από τους γονείς στα παιδιά, αλλά με την έννοια της αυξημένης πιθανότητας να εμφανιστεί στα παιδιά, όταν πάσχουν από Ψωρίαση οι γονείς.

Έτσι, η πιθανότητα να εκδηλωθεί Ψωρίαση στο πρώτο παιδί γονέως που πάσχει από Ψωρίαση αναβιβάζεται στο 10% από το 1-3% του γενικού πληθυ­σμού, ενώ, εάν και οι δύο γονείς νοσούν με Ψωρίαση, η πιθανότητα αυτή ανέρχεται στο 30% των περιπτώσεων περίπου. Εάν το πρώτο παιδί δεν πάσχει από Ψωρίαση, τότε το ενδεχόμενο το δεύτερο να νοσήσει είναι ακόμη μεγαλύτε­ρο και στις δύο περιπτώσεις.

 

ΕΚΛΥΤΙΚΟΙ

Πρόκειται για παράγοντες που φαίνεται να συμβάλλουν στην εκδήλωση της νόσου μόνο σε ένα γενετικά προδιατεθειμένο άτομο. Σε αυτούς περιλαμβάνονται τα εξής:

  1. Λοιμώξεις

    O ρόλος των στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων (αμυγδαλίτιδες) εμπλέκεται σε ορισμένες παιδικές μορφές της νόσου (σταγονοειδής μορφή). Άλλες φλεγμονές, κυρίως του αναπνευστικού συστήματος, καθώς και οι εμβολιασμοί μπορεί να δράσουν στο ίδιο επίπεδο, ενώ είναι γεγονός ότι παρατηρείται υποχώρηση των ψωριασικών βλαβών μετά την ίαση της φλεγμονής.

  2. Τραυματισμοί

    Τραύματα κάθε είδους (φυσικά, χημικά) μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση ψωριασικών πλακών (φαινόμενο Kοebner), καθώς επίσης και εγχειρητικές ουλές, εγκαύματα, αμυχές αποτελούν συχνά τα σημεία εκδήλωσης της νόσου.

  3. Ενδοκρινικοί παράγοντες

    H Ψωρίαση είναι συχνότερη κατά την περίοδο της γενετικής δραστηριότητας, ενώ στη διάρκεια της εγκυμοσύνης βελτιώνεται στο 33%, επιδεινώνεται στο 21% και παραμένει σταθερή στο 65% των περιπτώσεων. Διαταραχές στη λειτουργία της υπόφυσης, του θύμου, του θυρεοειδούς ή των επινεφριδίων, καθώς και η υπογλυκαιμία μερικές φορές επιταχύνουν την εμφάνιση βλαβών της νόσου.

  4. Υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία

    Συνήθως το ηλιακό φως δρα ευεργετικά στην Ψωρίαση, αν και άλλες φορές (20%) μπορεί να αποτελέσει εκλυτικό παράγοντα για την εμφάνισή της.

  5. Ψυχογενείς παράγοντες

    Οι νευροψυχικές διαταραχές παίζουν σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της νόσου, καθώς ενδέχεται να παρουσιαστεί ή να επιδεινωθεί μετά από ένα έντονο ψυχικό τραύμα. Το γεγονός δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο, γιατί η εμφάνιση του ψωριασικού εξανθήματος δημιουργεί περισσότερη ψυχική ένταση κ.ο.κ. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ασθενείς με Ψωρίαση παρουσιάζουν συχνά άγχος, στρες και κατάθλιψη.

  6. Εμβολιασμοί και φάρμακα

    Η επαγόμενη από φάρμακα Ψωρίαση μπορεί να συμβεί με β-αποκλειστές, λίθιο, ανθελονοσιακά φάρμακα, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ινδομεθακίνη), τερβιναφίνη, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, καπτοπρίλη, γλυβουρίδη, παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων, ιντερλευκίνες, ιντερφερόνες,  υπολιπιδαιμικά φάρμακα και παραδόξως αναστολείς TNF αλλά και αλκοόλη. Η απόσυρση των κορτικοστεροειδών (τοπική κρέμα στεροειδών) μπορεί να επιδεινώσει την Ψωρίαση και οφείλεται σε φαινόμενο αναπήδησης.

  7. Έντονες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας

  8. Η αυξημένη χρήση αλκοόλ και καπνίσματος

  9. Μεταβολικοί παράγοντεςς

 

Γονίδια και Ψωρίαση

Μέχρι σήμερα έχουν απομονωθεί πάνω από 20 υποψήφιοι γονιδιακοί τόποι και περισσότερα από 1300 γονίδια σχετικά με την Ψωρίαση. Η γονιδιακή περιοχή που φαίνεται να συνδέεται ισχυρότερα με την εμφάνιση της νόσου είναι η PSORS1. Η περιοχή αυτή ανευρίσκεται στον τόπο του MHCI (Major histocompatibility complex I) του χρωμοσώματος 6p21.3, ο οποίος φέρεται να κωδικοποιεί γονίδια HLA που συνδέονται με την εμφάνιση αυτοανοσίας.

Το PSORS1 έχει συσχετιστεί κυρίως με το HLA-C (human leukocyte antigen-C) και ειδικότερα με το HLA-Cw6. Εκτός από το PSORS1 έχουν απομονωθεί και άλλες πιθανές προδιαθεσικές για την Ψωρίαση γονιδιακές περιοχές, οι οποίες ανευρίσκονται εκτός της περιοχής του MHC και πιο συγκεκριμένα, με τη βοήθεια μελετών ανάλυσης σύνδεσης, έχουν αναγνωριστεί οι περιοχές PSORS2 έως και PSORS9.

 

Γονίδια που έχουν σχετιστεί με την ψωρίαση
Γενετικό διάστημα Γενετικός τόπος
PSORS1

PSORS2

PSORS3

PSORS4

PSORS5

PSORS6

PSORS7

PSORS8

PSORS9

6p 21.3 (2q)

17q (6q)

4q (8q)

1q (16q)

3q (20p)

19p

1p

16q

?

 

Επιπλέον Γονίδια που έχουν συσχετισθεί με την Ψωρίαση

Άλλο ένα γονίδιο το οποίο έχει συνδεθεί με ψωριασικό φαινότυπο είναι το γονίδιο IL36RN. Το συγκεκριμένο γονίδιο κωδικοποιεί τον υποδοχέα του ανταγωνιστή της IL- 36 (IL- 36Ra).

Επίσης έχουν ανευρεθεί μεταλλάξεις σε γονίδια που κωδικοποιούν τον TNFα, την IL-12B, (γονίδιο που κωδικοποιεί την κοινή υποομάδα p40 της IL-12), τον υποδοχέα της IL-23 (IL-23R) και το IL-4/IL-13 σύμπλεγμα γονιδίων κυτταροκινών.

Ακόμη, ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σεν Λούις των ΗΠΑ εντόπισαν μεταλλάξεις του γονιδίου CARD14 σε δύο οικογένειες με ιστορικό της νόσου. Η σύνδεση του γονιδίου CARD14 με τη νόσο δείχνει ότι το δέρμα είναι αυτό που παίζει τον πρώτο ρόλο στην παθογένεση της, με το ανοσοποιητικό να υπεισέρχεται σε ένα επόμενο στάδιο.

Οι μεταλλάξεις του γονιδίου αυξάνουν την ενεργότητα ενός παράγοντα (NF-kB), ο οποίος προάγει την έκφραση γονιδίων. Αποτέλεσμα της δράσης του NF-kB είναι η παραγωγή μορίων που «προσκαλούν» κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος στο δέρμα, ξεκινώντας τον φαύλο κύκλο της φλεγμονής, ο οποίος είναι τόσο χαρακτηριστικός στην Ψωρίαση.

 

Ψωρίαση και συνοδά Νοσήματα

Ο συσχετισμός της Ψωρίασης με άλλα νοσήματα, τα οποία εντάσσονται στην κατηγορία των Αυτοάνοσων Νοσημάτων, είναι κάτι που αποτελεί κύριο θέμα πολλών μελετών. Έως σήμερα έχουν διεξαχθεί πάνω από 25 μεγάλες μελέτες, οι οποίες επισημαίνουν τη συσχέτιση της Ψωρίασης με περισσότερα από 17 Αυτοάνοσα Νοσήματα.

Οι ασθενείς με Ψωρίαση έχουν 50% περισσότερες πιθανότητες να πάσχουν από ένα Αυτοάνοσο Νόσημα και διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν και ένα δεύτερο αυτοάνοσο Νόσημα. (πχ τα ποσοστά της νόσου του Crohn και της Ελκώδους Κολίτιδας είναι αυξημένα σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό, κατά 3,8 και 7,5 αντίστοιχα).

Η συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη είναι 27% υψηλότερη σε ανθρώπους που επλήγησαν από Ψωρίαση σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν την πάθηση.

Καρδιαγγειακά νοσήματα (έμφραγμα μυοκαρδίου, πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικά αγγειακά επεισόδια) είναι πιο συχνά σε ψωριασικούς ασθενείς (Henseler T. J. Am Acad Dermatol 1995). Επίσης, ερευνητές εξέτασαν ιατρικά στοιχεία όλων των ενηλίκων της Δανίας. Ανακάλυψαν ότι άνθρωποι με Ψωρίαση είναι περισσότερο ευάλωτοι στην εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας και ο κίνδυνος εντείνεται όσο η Ψωρίαση επιδεινώνεται. (Η έρευνα παρουσιάστηκε σε συνέδριο της European Society of Cardiology).

Οι πιθανότητες για υπέρταση είναι 1,58 φορές υψηλότερες σε άτομα με Ψωρίαση, λόγω δυσρύθμισης του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης, υψηλών επιπέδων της ενδοθηλίνης 1 στο αίμα και αυξημένου οξειδωτικού στρες.

Η συχνότητα κολπικής μαρμαρυγής είναι 1,31 φορές μεγαλύτερη σε άτομα με ήπια Ψωρίαση και 1,63 φορές υψηλότερη σε πάσχοντες από σοβαρή Ψωρίαση.

Επιπλέον συνοδές παθήσεις που σχετίζονται με την Ψωρίαση

Τα άτομα με Ψωρίαση διατρέχουν κατά 52% υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα και των βρόγχων, εμφανίζουν κατά 205% αύξηση του κινδύνου για καρκίνο του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα, κατά 31% μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του ουροποιητικού συστήματος, κατά 90% αύξηση στον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του ήπατος, καθώς και ενίσχυση κατά 46% του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παγκρέατος.

Οι πιθανότητες για την παρουσία καρκίνου του δέρματος (μη-μελάνωμα) ενισχύονται, επίσης. Η Ψωρίαση εντείνει τον κίνδυνο ανάπτυξης πλακώδους καρκινώματος του δέρματος κατά 43% και αυξάνει το ενδεχόμενο για βασικοκυτταρικό καρκίνωμα κατά 100%. Δεν υπάρχει υψηλός κίνδυνος μελανώματος στην Ψωρίαση.

Λιπώδης διήθηση, περιπυλαία φλεγμονή και εστιακή νέκρωση έχουν παρατηρηθεί πιο συχνά σε βιοψίες ήπατος ψωριασικών ασθενών πριν την έναρξη θεραπείας με μεθοτρεξάτη συγκριτικά με μάρτυρες. Πιθανή εξήγηση αποτελεί ο αυξημένος επιπολασμός παχυσαρκίας στους ψωριασικούς ασθενείς και η συσχέτιση στεατοηπατίτιδας με την παχυσαρκία.

Ψωρίαση και εντερικό μικροβίωμα

Κάτι που δε γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος είναι ότι, στην πραγματικότητα, το 80-85% του Ανοσοποιητικού μας Συστήματος εδράζεται στο έντερο.

Αυτό σημαίνει ότι μία από τις κύριες αιτίες των Αυτοάνοσων Νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένης και της Ψωρίασης, είναι η κακή λειτουργία  του εντερικού σωλήνα.

Ένα υγιές γαστρεντερικό σύστημα χρησιμεύει σαν φράγμα. Εμποδίζει αχώνευτα σωματίδια τροφίμων, μικρόβια, τοξίνες και άλλες ανεπιθύμητες ουσίες να εισέλθουν στο σώμα μέσω του αίματος.

Όταν τα επιθηλιακά κύτταρα του εντερικού τοιχώματος καταστραφούν, οι ουσίες είναι σε θέση να κάνουν «διαρροή» στο σώμα. Μία επίθεση από το ανοσοποιητικό σύστημα ακολουθεί και οδηγεί σε Φλεγμονή.

Η φλεγμονώδης απόκριση προκλήθηκε από ένα υπερδραστήριο ανοσοποιητικό σύστημα και μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Στην περίπτωση της Ψωρίασης, το δέρμα είναι εκείνο που επηρεάζεται.

Ψωρίαση και Διατροφή

Η διατροφή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξισορρόπηση των συμπτωμάτων της ψωρίασης.

Η συγκεκριμένη νόσος μπορεί να οδηγήσει το σώμα σε πρωτεϊνική ανεπάρκεια, λόγω του ότι οι πρωτεΐνες αποβάλλονται με τη μορφή νεκρού δέρματος. Επομένως, τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη (π.χ. κοτόπουλο, σπανάκι και ελαιόλαδο) συνιστάται να περιλαμβάνονται στην καθημερινή διατροφή.

Επίσης, τα Ω-3 λιπαρά οξέα, τα οποία εντοπίζονται κυρίως στα ιχθυέλαια μειώνουν σημαντικά τη φλεγμονή. Τα ελλιπή επίπεδα Βιταμίνης D, Β12 και φυλλικού οξέος είναι κοινή στους ασθενείς με Ψωρίαση.

Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη D και B12, όπως τα θαλασσινά, βοηθούν στην υποχώρηση των συμπτωμάτων της ψωρίασης, ενώ η συμπληρωματική αγωγή φυλλικού οξέος προλαμβάνει τις θρομβώσεις και προστατεύει το καρδιαγγειακό σύστημα των πασχόντων από Ψωρίαση.

Οι ουσίες με αντιοξειδωτική δράση, όπως το σελήνιο, η βιταμίνη Ε και το β-καροτένιο, μπορούν να αντισταθμίσουν την οξειδωτική ανισορροπία των ατόμων με Ψωρίαση. Επιπλέον, προτείνεται η ενσωμάτωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α (π.χ. καρότα, σπανάκι).

Τροφές που δεν επιτρέπεται να καταναλώνονται από ασθενείς με Ψωρίαση είναι το αλκοόλ και η γλουτένη, η οποία εμπεριέχεται στο κριθάρι και το σιτάρι. Δεν επιτρέπεται, επίσης, η πρόσληψη τροφών που εντείνουν τη θερμότητα του ανθρώπινου σώματος (πικάντικα τρόφιμα, τηγανιτά, πρόχειρα φαγητά).

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Οι θεραπείες που εφαρμόζονται (χορήγηση Κυκλοσπορίνης, Μεθοτρεξάτης και Ρετινοειδών) για την καταπολέμηση της Ψωρίασης εστιάζονται κυρίως στη μείωση των συμπτωμάτων της νόσου και παράλληλα προκαλούν στρεσογόνες καταστάσεις, οι οποίες εκδηλώνονται με μια σειρά ανεπιθύμητων παρενεργειών.

Σε αυτές περιλαμβάνονται η ναυτία, η αύξηση των ηπατικών ενζύμων, η μυελοκαταστολή (ελάττωση των λευκών αιμοσφαιρίων, πανκυτταροπενία), η ξηρότητα του δέρματος και των βλεννογόνων, η τριχόπτωση, η αύξηση των τριγλυκεριδίων ορού, η νεφρική βλάβη, η αρτηριακή υπέρταση, η υπερπλασία των ούλων και η υπερτρίχωση, ενώ τα συγκεκριμένα φάρμακα είναι γνωστά και για την πρόκληση τερατογένεσης, αν ληφθούν από εγκύους.

Οι βιολογικοί παράγοντες είναι φάρμακα που αναστέλλουν τη λειτουργία ενός παράγοντα με το όνομα TNF, που προέρχεται από τα αρχικά Tumon Necrosis Factor, δηλαδή παράγοντας νέκρωσης καρκινωμάτων, κοινώς παράγοντας με ισχυρή αντικαρκινική δράση.

Η χρήση των βιολογικών παραγόντων επίσης στοχεύει στη μείωση των συμπτωμάτων της νόσου. Παρά ταύτα, υπάρχουν αναφορές που τους έχουν συνδέσει με την εμφάνιση νέων βακτηριακών λοιμώξεων, την αναζωπύρωση χρόνιων λοιμώξεων (φυματίωση, HBV λοίμωξη, ΗCV λοίμωξη), με νεοπλασματικές παθήσεις (καρκίνο του δέρματος, λεμφώματα).

Οι ασθενείς που πάσχουν από Ψωρίαση είναι αναγκασμένοι εφόρου ζωής να υπόκεινται σε πολλαπλές φαρμακευτικές αγωγές. Βλέπουν τα προβλήματά τους σταδιακά να πολλαπλασιάζονται, ενώ παράλληλα μειώνεται η ποιότητα ζωής τους.

Η κλασική Ιατρική προσέγγιση περιορίζεται στο να αντιμετωπίζει τα Αυτοάνοσα Νοσήματα σε επίπεδο συμπτωμάτων. Ωστόσο, δεν είναι ικανή να εντοπίσει και να χειριστεί τις αιτίες που προκαλούν τη βιοχημική εκτροπή και έχουν ως επακόλουθο την έκφραση της νόσου.

Αιτιολογική Θεραπευτική Προσέγγιση

Οι κυριότερες αιτίες πρόκλησης των Αυτοάνοσων Νοσημάτων αφορούν στην ελαττωμένη παραγωγή ή ανεπάρκεια ενζύμων, ορμονών και λοιπών βασικών στοιχείων καύσης του ανθρώπινου Οργανισμού.

Όλες αυτές οι Ανεπάρκειες, οι Δυσλειτουργίες, οι κακές καύσεις οδηγούν σε βιοχημική εκτροπή τους μηχανισμούς και τη λειτουργία όλων των ανθρωπίνων κυττάρων, ιστών και οργάνων.

Τα κύτταρα μας είναι οι μικρότερες μονάδες ζωής, ομάδες κυττάρων που δημιουργούν τους ιστούς και τα όργανα του σώματος μας. Η συνολική βιοχημική και ορμονική τους ισορροπία, δηλαδή η ομοιόσταση, σχετίζεται άμεσα με την κατάσταση της υγείας μας. Η ομοιόσταση του σώματος και οι μεταβολικές οδοί εξαρτώνται από τη λήψη και απορρόφηση των τροφών, καθώς και από τοξικές ενώσεις που εισέρχονται στο σώμα μας.

Η Ψωρίαση σαν Αυτοάνοσο Νόσημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φυσικό τρόπο, βασιζόμενη όπου με τη βοήθεια εξειδικευμένων εξετάσεων, ανιχνεύονται οι ανισορροπίες που υπάρχουν στον οργανισμό και που συνεργικά οδηγούν στην αποδιοργάνωση του ανοσοποιητικού συστήματος και τελικά στην εκδήλωση της νόσου.

Με τον τρόπο αυτό, δίνεται η δυνατότητα να εφαρμοστεί ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό σχήμα, δίχως να προκαλούνται στρεσογόνες κυτταρικές καταστάσεις, φθάνοντας έτσι σε σωστή βιοχημική ισορροπία και επομένως στον έλεγχο της νόσου.

 

 

Dr. Νικολέτα Κοḯνη, M.D.

Ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής

Diplomate and Board Certified in Anti-aging, Preventive, Functional and Regenerative Medicine from A4M (American Academy in Antiaging Medicine).

 

Διαβάστε επίσης:


Αυτοάνοσα Νοσήματα

Ψωριασική Αρθρίτιδα – Από τα αίτια μέχρι τη Θεραπεία

Η Οριστική Θεραπεία της Ψωρίασης με μια άλλη Ιατρική Αντιμετώπιση

 

Πηγές:


  • Kharaeva Z1, Gostova E, De Luca C, Raskovic D, Korkina L.Clinical and biochemical effects of coenzyme Q10, vitamin E, and selenium supplementation to psoriasis patients.1.Nutrition. 2009 Mar;25(3):295-302.
  • EFFECTIVENESS OF PROBiotics APPLICATION IN COMPLEX TREATMENT OF PSORIASIS.2 Millsop JW1, Bhatia BK2, Debbaneh M3, Koo J4, Liao W5.Diet and Psoriasis: Part 3. Role of Nutritional Supplements.J Am Acad Dermatol. 2014 Sep;71(3):561-9.
  •  Bhatia BK1, Millsop JW2, Debbaneh M3, Koo J4, Linos E4, Liao W5.Diet and Psoriasis: Part 2. Celiac Disease and Role of a Gluten-Free Diet.J Am Acad Dermatol. 2014 Aug;71(2):350-8.
  •  Brazzelli V1, Grasso V, Fornara L, Moggio E, Gamba G, Villani S, Borroni G.Homocysteine, vitamin B12 and folic acid levels in psoriatic patients and correlation with disease severity.Int J Immunopathol Pharmacol. 2010 Jul-Sep;23(3):911-6.
  • Sardu C, Cocco E, Mereu A, et al. Population based study of 12 autoimmune diseases in Sardinia, Italy: prevalence and comorbidity. PLoS One. 2012;7(3):e32487. doi:10.1371/journal.pone.0032487.
  • Wu CH, Chung PI, Wu CY, et al. Comorbid autoimmune diseases in patients with sarcoidosis: a nationwide case-control study in Taiwan. J Dermatol. 2017;44(4):423-430. doi:10.1111/1346-8138.13654.
  • Ruffilli I, Ragusa F, Benvenga S, et al. Psoriasis, psoriatic arthritis, and thyroid autoimmunity. Front Endocrinol. 2017;8:139. doi:10.3389/fendo.2017.00139.
  • Antonelli A, Delle Sedie A, Fallahi P, et al. High prevalence of thyroid autoimmunity and hypothyroidism in patients with psoriatic arthritis. J Rheumatol. 2006;33(10):2026-2028.
  • Furue M, Kadono T. “Inflammatory skin march” in atopic dermatitis and psoriasis [published online June 15, 2017]. Inflamm Res. doi:10.1007/s00011-017-1065-z.
  • Binus AM, Han J, Qamar AA, Mody EA, Holt EW, Qureshi AA. Associated comorbidities in psoriasis and inflammatory bowel disease. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2012;26(5):644-650. doi:10.1111/j.1468-3083.2011.04153.x.
  • Hsu LN, Armstrong AW. Psoriasis and autoimmune disorders: a review of the literature. J Am Acad Dermatol. 2012;67(5):1076-1079. doi:10.1016/j.jaad.2012.01.029.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/symptoms-causes/syc-20355840.
  • https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/psoriasis/who-gets-psoriasis-and-what-causes-it.
  • https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/psoriasis/what-is-psoriasis.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/symptoms-causes/syc-20355840.
  • https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/psoriasis/who-gets-psoriasis-and-what-causes-it.
  • https://www.niams.nih.gov/health-topics/psoriasis#tab-symptoms.
  • https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/psoriasis/psoriasis-signs-and-symptoms/psoriasis-signs-and-symptoms.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/symptoms-causes/syc-20355840.
  • https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S019096229970112X.
  • https://www.psoriasis.org/about-psoriasis/specific-locations/scalp.
  • https://www.niams.nih.gov/health-topics/psoriasis#tab-types.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/symptoms-causes/syc-20355840.
  • https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/psoriasis/diagnosis-and-treatment-of-psoriasis.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/diagnosis-treatment/drc-20355845.
  • https://www.niams.nih.gov/health-topics/psoriasis#tab-treatment.
  • https://www.aad.org/public/diseases/scaly-skin/psoriasis/diagnosis-and-treatment-of-psoriasis.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/diagnosis-treatment/drc-20355845.
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriasis/diagnosis-treatment/drc-20355845.
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22109896.
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4290643/.
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12505286.