• 21
  • Φεβ
  • 0
Αυτοανοσα νοσηματα
Author

Αυτοάνοσα Νοσήματα: Γιατί μας προδίδει ο οργανισμός μας;

Τα κύτταρα του οργανισμού μας αποτελούν τις μικρότερες δομικές και λειτουργικές μονάδες ζωής. Το σώμα μας αποτελεί μία αποικία τρισεκατομμυρίων κυττάρων. Τα κύτταρα, με τη σειρά τους, διαμορφώνουν τους ιστούς και τα όργανα. Η σωστή λειτουργία και η συνεργασία μεταξύ τους καθορίζει τη συνολική κατάσταση της υγείας μας.

Όταν κάποια κύτταρα μεταλλάσσονται σε τέτοιο βαθμό που ο οργανισμός παύει να τα αναγνωρίζει ως δικά του, πυροδοτείται η έναρξη της αυτοανοσίας, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται τα Αυτοάνοσα νοσήματα.

 

Τι είναι τα Αυτοάνοσα Νοσήματα

Τα Αυτοάνοσα Νοσήματα αποτελούν μία κατηγορία χρόνιων ασθενειών, οι οποίες εκδηλώνονται, όταν τα κύτταρα του οργανισμού μας αλλοιώνονται σε τέτοιο σημείο, ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα δεν τα αναγνωρίζει, πλέον, ως δικά του, αλλά ως ξένα. Έτσι, επιτίθεται σε αυτά, δημιουργώντας αυτοαντισώματα, με στόχο την εξουδετέρωση τους.

 

Ποια είναι τα πιο συνήθη Αυτοάνοσα νοσήματα;

Σε αυτή τη μακρά λίστα των Αυτοάνοσων νοσημάτων, τα πιο συχνά εξ’ αυτών είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, η νόσος του Graves, η Κοιλιοκάκη ή Στεατόρροια, η Ελκώδης Κολίτιδα, η νόσος Chrohn, η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, η Ψωρίαση, η  νόσος Addison, το Σύνδρομο Sjogren, ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1, η Σκλήρυνση κατά πλάκας και υπάρχουν ακόμη δεκάδες νοσήματα.

 

Η ταχεία αύξηση των κρουσμάτων Αυτοάνοσων νοσημάτων

Επισήμως, έχουν καταγραφεί περισσότερα από 80 Αυτοάνοσα νοσήματα. Προσφάτως, προστέθηκαν άλλα 20 κι οι ερευνητές έχουν σκοπό να συμπεριλάβουν τουλάχιστον 40 επιπλέον ασθένειες στα Αυτοάνοσα νοσήματα. Χρειάζεται να επισημανθεί ότι με την πάροδο του χρόνου, αυξάνονται δραματικά τα περιστατικά Αυτοάνοσων νόσων.

Πράγματι, οι στατιστικές είναι αποστομωτικές. Σύμφωνα με την AARDA (American Autoimmune Related Diseases Association – Αμερικανική Ένωση Αυτοάνοσων Νοσημάτων), περισσότεροι από πενήντα εκατομμύρια Αμερικανοί νοσούν από κάποια αυτοάνοση ασθένεια. Ανάλογες στατιστικές παρατηρούνται και στην Ευρώπη, όπου τα κρούσματα των Αυτοάνοσων ασθενειών σημειώνουν ταχεία αύξηση την τελευταία δεκαπενταετία. Συγκεκριμένα, έχει υπολογιστεί ότι περίπου το 5% του πληθυσμού εκδηλώνει κάποια αυτοάνοση πάθηση.

Ακούγεται, μάλιστα, αρκετά παράδοξο το γεγονός ότι ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις εμφανίζονται στα άτομα με μικρότερη συχνότητα σε σύγκριση με τα Αυτοάνοσα νοσήματα. Όμως, με ποια συμπτώματα παρουσιάζονται και σε ποιους παράγοντες οφείλεται αυτή η έξαρση των Αυτοάνοσων νοσημάτων;

 

Με ποια συμπτώματα εκδηλώνονται τα Αυτοάνοσα νοσήματα

Τα Αυτοάνοσα νοσήματα εκδηλώνονται με πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους συμπτώματα, τα οποία καθορίζονται με βάση τους ιστούς ή τα όργανα του σώματος που πλήττονται από τα αυτοαντισώματα που παράγονται. Έτσι, μπορεί να επηρεαστούν οι αρθρώσεις, οι ενδοκρινείς αδένες, οι μύες, τα αγγεία, το δέρμα και ο συνδετικός ιστός και να εκδηλωθούν συμπτώματα, όπως πυρετός, πόνος στις αρθρώσεις, κόπωση , δερματικά εξανθήματα και γαστρεντερικές διαταραχές.

Τα Αυτοάνοσα νοσήματα είναι κατά κανόνα χρόνια και βασικό τους χαρακτηριστικό αποτελεί το γεγονός ότι παρουσιάζονται με περιόδους εξάρσεων και υφέσεων. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν ορισμένες χρονικές φάσεις στη ζωή του ασθενούς  κατά τις οποίες περιορίζονται τα δυσάρεστα συμπτώματα και φάσεις όπου αυτά επιδεινώνονται ραγδαία.

 

Αιτίες Αυτοάνοσων νοσημάτων

Οποιοσδήποτε επιγενετικός παράγοντας μπορεί υπό συγκεκριμένες συνθήκες να οδηγήσει στην αλλοίωση της βιοχημικής ή γενετικής πληροφορίας σε επίπεδο κυττάρου, με αποτέλεσμα αυτό να μην αναγνωρίζεται από τον ίδιο του τον οργανισμό, ενοχοποιείται για την έξαρση των Αυτοάνοσων νοσημάτων.

Οι επιγενετικοί παράγοντες αφορούν ο,τιδήποτε εδράζεται έξω από το σώμα μας, όπως είναι το οξυγόνο και οι διάφορες τροφές που καταναλώνουμε. Υπάρχουν κάποιοι επιγενετικοί παράγοντες, οι οποίοι επιδρούν αρνητικά στη βιοχημεία του σώματος και ενοχοποιούνται για την ανάπτυξη Αυτοάνοσων νοσημάτων. Στους επιβαρυντικούς επιγενετικούς παράγοντες συγκαταλέγονται οι τοξίνες, οι μολύνσεις, οι ακτινοβολίες, οι χημικές ουσίες που διαχέονται στο περιβάλλον, το άγχος, η κακή διατροφή και γενικότερα ο επιβλαβής τρόπος ζωής.

Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να αλλοιώσουν τη δομή και τη σύσταση των κυττάρων, γιατί επιφέρουν αλλαγές  στην ταυτότητά τους. Τα «αλλοιωμένα» κύτταρα ανιχνεύονται από το ανοσοποιητικό σύστημα ως ξένα και αρχίζουν οι διαδικασίες απομόνωσης και καταστροφής τους.

Δε μπορούμε, ωστόσο, να γνωρίζουμε ακριβώς ποιος είναι ο αριθμός και ο συνδυασμός αυτών των επιγενετικών παραγόντων, που προκαλεί τέτοια αλλοίωση στα κύτταρα μας, ώστε αυτά να αναγνωρίζονται ως ξένα από τον οργανισμό μας και να πυροδοτείται η Αυτοανοσία.

 

Αυτοάνοσα νοσήματα και τρόποι αντιμετώπισης τους

Εν κατακλείδι, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής, το περιβάλλον (μικροπεριβάλλον και μακροπεριβάλλον) και οι τοξίνες ενοχοποιούνται για την αύξηση των Αυτοάνοσων νοσημάτων. Η απόκλιση από τις υγιείς διατροφικές συνήθειες και η συσσώρευση τοξικού φορτίου στον οργανισμό αποτελούν βασικούς παράγοντες που ευνοούν την εξάπλωση των Αυτοάνοσων παθήσεων.

Υπάρχουν πλέον Εξειδικευμένες διαγνωστικές εξετάσεις, σε μοριακό επίπεδο, οι οποίες μπορούν να ανιχνεύσουν ανεπάρκειες και βιοχημικές εκτροπές σε επίπεδο κυττάρου. Εκεί άλλωστε, βρίσκεται και το κλειδί για τις θεραπείες. «Μέσα» στο κύτταρο. Οι εξειδικευμένες αυτές εξετάσεις μετρούν πλέον 39 δείκτες και διερευνούν τα μεταβολικά μονοπάτια. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να εντοπίσουν τις ελλείψεις που παρουσιάζει το κύτταρο σε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Έτσι, ανευρίσκονται οι παράγοντες που προκαλούν τα Αυτοάνοσα νοσήματα.

Βάσει, λοιπόν, των διαγνωστικών ευρημάτων, διαμορφώνονται τα κατάλληλα Ιατρικά Θεραπευτικά πρωτόκολλα. Η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση ενός “Unique blend”.  Πρόκειται για ένα μείγμα μικροθρεπτικών συστατικών, το οποίο δίνεται στον κάθε ασθενή εξατομικευμένα, με σκοπό ο οργανισμός να επανακτήσει τα πολύτιμα αυτά θρεπτικά συστατικά, τα οποία μέχρι πρότινος δε διέθετε σε επαρκείς ποσότητες. Ενδέχεται, βέβαια, να κριθεί απαραίτητη η χορήγηση αγωνιστών (πεπτιδίων) ή να επιτευχθεί ορμονική αποκατάσταση. Αυτό κρίνεται με γνώμονα τις ανάγκες του κάθε ασθενούς, τις διαφόρων ειδών ελλείψεις που παρουσιάζει ο οργανισμός του και γενικότερα καθορίζεται από τη συνολική κατάσταση της υγείας του. Με αυτόν τον τρόπο, ανιχνεύονται οι αιτίες που προκαλούν την αλλοίωση στο γενετικό υλικό των κυττάρων και σταδιακά αποκαθίστανται.

 

Να είστε πάντα καλά

Dr. Νικολέτα Κοḯνη, M.D.

Ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής
Diplomate and Board Certified in Anti-aging, Preventive, Functional and Regenerative Medicine from A4M (American Academy in Antiaging Medicine).

 

Διαβάστε επίσης


Χρόνια Νοσήματα, Υπάρχει λύση;

Άγχος & Αυτοάνοσα Νοσήματα

Αυτοανοσία & Διατροφή

 

Πηγές – Βιβλιογραφία


  • Borgelt, Laura Marie (2010). Women’s Health Across the Lifespan: A Pharmacotherapeutic Approach. ASHP. p. 579. ISBN 9781585281947. Archived from the original on 2017-09-08.
  • Hohlfeld, Reinhard; Dornmair, Klaus; Meinl, Edgar; Wekerle, Hartmut (2016). «The search for the target antigens of multiple sclerosis, part 1: Autoreactive CD4+ T lymphocytes as pathogenic effectors and therapeutic targets». The Lancet Neurology. 15 (2): 198–209. doi:10.1016/S1474-4422(15)00334-8. PMID 26724103.
  • Paniker, Ananthanarayan And (2005). Ananthanarayan and Paniker’s Textbook of Microbiology. Orient Blackswan. p. 169. ISBN 9788125028086. Archived from the original on 2017-09-08.
Avatar
Dr Koini

Leave a Comment