Το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου, το οποίο είναι ευρέως γνωστό και ως Σπαστική Κολίτιδα, αποτελεί μία λειτουργική διαταραχή του εντέρου. Οι πάσχοντες ανέρχονται περίπου σε 60 εκατομμύρια παγκοσμίως. Οι γυναίκες διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης της Νόσου συγκριτικά με τους άνδρες.

Επίπονα συμπτώματα, όπως κοιλιακός πόνος, μετεωρισμός (φούσκωμα), κολικός εντέρου, διάρροια, δυσκοιλιότητα ή εναλλαγή αυτών, καούρες στο στομάχι, δυσπεψία, αέρια, βλέννα στα κόπρανα, ναυτία, εμετοί, συχνοουρία και μυαλγίες, δυσχεραίνουν την καθημερινότητα των ασθενών. Παρά ταύτα, υπάρχουν γιατροί που ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει θεραπεία ή προβαίνουν στη χορήγηση φαρμάκων που εντείνουν το πρόβλημα.

 

Τα Αίτια του Συνδρόμου Ευερέθιστου Εντέρου

Επιστημονικές έρευνες αναδεικνύουν μία σωρεία παραγόντων που οδηγούν στην εκδήλωση του Συνδρόμου. Πρόκειται για παράγοντες που πυροδοτούν την ενεργοποίηση μίας ανοσοαπόκρισης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, προκαλούνται διαταραχές στο εντερικό νευρικό σύστημα, με τελικό επακόλουθο την ανάπτυξη του Συνδρόμου Ευερέθιστου Εντέρου.

 

Διαταραχές της ισορροπίας του εντερικού μικροβιώματος

Το 80-85% του ανοσοποιητικού μας συστήματος εδράζεται στο έντερο. Ένα υγιές γαστρεντερικό σύστημα χρησιμεύει σαν φράγμα. Εμποδίζει αχώνευτα σωματίδια τροφίμων, μικρόβια, τοξίνες και άλλες ανεπιθύμητες ουσίες να εισέλθουν στο σώμα μέσω του αίματος.

Όταν τα επιθηλιακά κύτταρα του εντερικού τοιχώματος καταστραφούν, οι ουσίες είναι σε θέση να κάνουν «διαρροή» στο σώμα. Μία επίθεση από το ανοσοποιητικό σύστημα ακολουθεί και προκαλείται φλεγμονή.

Η εσωτερική επένδυση του εντέρου μπορεί να αλλοιωθεί, εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης αντιβιοτικών ή αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, των εντερικών λοιμώξεων ή της υπερβολικής ανάπτυξης βακτηριδίων στο λεπτό έντερο. Επιπλέον αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν την έλλειψη πεπτικών ενζύμων (απαραίτητα ένζυμα για τη διάσπαση των θρεπτικών ουσιών και την αντιμετώπιση των πεπτικών προβλημάτων), τα ανεπαρκή επίπεδα ψευδαργύρου ή μαγνησίου και την τοξικότητα βαρέων μετάλλων.

 

Ορμονικές Ανισορροπίες

Η Προγεστερόνη είναι μία ορμόνη που ευθύνεται για την παρουσία συμπτωμάτων που συνδέονται με το γαστρεντερικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων και αυξάνονται οι τιμές της Προγεστερόνης στην ωχρινική φάση. Έτσι, εντείνεται η έκφραση του υποδοχέα της σεροτονίνης στο έντερο. Ακολούθως, αυξάνεται η κινητικότητα του εντέρου και προκαλείται σε σπλαχνική υπερευαισθησία στον πόνο. Δεν τυχαίο το γεγονός ότι, λόγω των ορμονικών αλλαγών που λαμβάνουν χώρα κατά την εγκυμοσύνη, παρατηρούνται συχνότερα καούρες και γαστρεντερικές ενοχλήσεις.

Η Κορτικοτροπίνη είναι μία ορμόνη υπεύθυνη για την αποστολή σήματος στο έντερο, ούτως ώστε αυτό να αποβάλλει μεγάλες ποσότητες νερού και βλέννας, επιταχύνοντας τη διαδικασία της αφόδευσης. Ανισορροπίες στα επίπεδα της Κορτικοτροπίνης αποτρέπουν τη διακοπή του ερεθίσματος μετά την αφόδευση. Οπότε, έχουμε την αίσθηση ότι θέλουμε να πάμε ξανά στην τουαλέτα.

 

Άγχος

Το άγχος συνδέεται σημαντικά με την εμφάνιση και την εξέλιξη του Νοσήματος. Αυτή η συσχέτιση αποδεικνύεται από τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης (ορμόνη του άγχους) που έχουν εντοπιστεί σε ασθενείς με Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου.

 

Διατροφή – Τροφική Δυσανεξία

Η αυξημένη κατανάλωση επεξεργασμένων υδατανθράκων, ζάχαρης και αλκοόλ, καθώς και η μειωμένη πρόσληψη φυτικών ινών συνηγορούν σημαντικά στην εκδήλωση του Συνδρόμου. Έχει αναγνωριστεί και ο ρόλος των αλλεργιών και της φλεγμονής που προκαλούν ορισμένα φαγητά στην εκδήλωση της πάθησης.

Το γάλα, το σιτάρι, τα αβγά και τα τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε σαλικυλικά (καφές, ξηροί καρποί, καλαμπόκι, κρασί, ντομάτα κλπ.) ή αμίνες (σοκολάτα, μπανάνα, κρασί κλπ.) αναγνωρίζονται με τη μεγαλύτερη συχνότητα για την έξαρση των συμπτωμάτων.

 

Αιτιολογική Θεραπεία για το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου

Πλέον, διενεργούνται Εξετάσεις Μοριακού και Γονιδιακού επιπέδου. Αυτές ανιχνεύουν τα ακριβή αίτια που προκαλούν τη βιοχημική εκτροπή σε κάθε οργανισμό ξεχωριστά και φέρουν ως επακόλουθο την εκδήλωση του Νοσήματος.

Οι Μοριακές Εξετάσεις διερευνούν το μεταβολικό προφίλ του υπό εξέταση οργανισμού, εντοπίζουν τυχόν ορμονικές και μεταβολικές διαταραχές και προσδιορίζουν τα επίπεδα συγκεκριμένων βιταμινών, ιχνοστοιχείων και οργανικών οξέων. Μέσω των Γονιδιακών Τεστ, αναλύονται 759 πολυμορφισμοί (SNPs), 391 γονίδια και 74 ασθένειες που μπορεί να συνδέονται με τις Γαστρεντερικές Παθήσεις.

Με γνώμονα τα ακριβή διαγνωστικά ευρήματα, το πλήρες επιγενετικό ιστορικό, την ενδεχόμενη ύπαρξη υποκείμενων νοσημάτων, το φύλο, την ηλικία του ασθενούς, τις διατροφικές συνήθειες και πολλούς ακόμη παράγοντες, εκπονούνται Αυστηρά Εξατομικευμένα Θεραπευτικά Σχήματα.

Αυτά στοχεύουν στα πραγματικά αίτια του Συνδρόμου Ευερέθιστου Εντέρου και στη συνολική επαναφορά των επιπέδων υγείας, αποκαθιστώντας σταδιακά τους μοριακούς και κυτταρικούς μηχανισμούς που ευθύνονται για την εμφάνιση της Νόσου.

Δεδομένου ότι η διατροφή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υποχώρηση ή στην επιδείνωση των συμπτωμάτων του Συνδρόμου Ευερέθιστου Εντέρου, διαμορφώνεται και ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής. Σε αυτό, προτείνονται διαφορετικές τροφές για κάθε άτομο, με κριτήριο τις μεταβολικές και γενετικές τους ιδιαιτερότητες. Επιπλέον, μπορεί να χορηγηθούν σκευάσματα προβιοτικών (ζώντες μικροοργανισμοί που συμβάλλουν στην εξασφάλιση της ισορροπίας της εντερικής χλωρίδας) στις ιδανικές για κάθε οργανισμό ποσότητες.

Επομένως, το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς. Τα κλινικά αποτελέσματα χρήσης τέτοιων Ιατρικών Πρωτοκόλλων, τα τελευταία 20 έτη, είναι παραπάνω από ικανοποιητικά, με ποσοστά επαναρρύθμισης του οργανισμού άνω του 90%. Η ποιότητα ζωής των ασθενών ενισχύεται. Μετά το πέρας της θεραπείας, ελαχιστοποιούνται οι όποιες πιθανότητες υποτροπής της νόσου. Έτσι, μεγιστοποιείται το θεραπευτικό όφελος και ταυτοχρόνως μειώνονται οι περιττές ταλαιπωρίες και δαπάνες θεραπείας.

 

 

 

Διαβάστε επίσης


8+1 Διατροφικά tips για την αντιμετώπιση της Ελκώδους Κολίτιδας

6 + 1 αποτελεσματικές μέθοδοι Πρόληψης των Χρόνιων Φλεγμονών

Η σύνδεση της Γλουτένης με τις Νόσους του Γαστρεντερικού Συστήματος

 

References:


  1. “Symptoms and Causes of Irritable Bowel Syndrome”. NIDDK. February 23, 2015. Archived from the original on April 5, 2016. Retrieved March 29, 2016.
  2. Chey WD, Kurlander J, Eswaran S (March 2015). “Irritable bowel syndrome: a clinical review”. JAMA. 313 (9): 949–58. doi:10.1001/jama.2015.0954. PMID 25734736. S2CID 205062386.
  3. “Treatment for Irritable Bowel Syndrome”. NIDDK. February 23, 2015. Archived from the original on April 6, 2016. Retrieved March 29, 2016.
  4. Spiller R, Lam C (July 2012). “An Update on Post-infectious Irritable Bowel Syndrome: Role of Genetics, Immune Activation, Serotonin and Altered Microbiome”. Journal of Neurogastroenterology and Motility. 18 (3): 258–268. doi:10.5056/jnm.2012.18.3.258. PMC 3400813. PMID 22837873.
  5. Iacob T, Ţăţulescu DF, Dumitraşcu DL (2017). “Therapy of the postinfectious irritable bowel syndrome: an update”. Clujul Medical. 90 (2): 133–138. doi:10.15386/cjmed-752. PMC 5433563. PMID 28559695.
  6. Enck P, Aziz Q, Barbara G, Farmer AD, Fukudo S, Mayer EA, et al. (March 2016). “Irritable bowel syndrome”. Nature Reviews. Disease Primers. 2: 16014. doi:10.1038/nrdp.2016.14. PMC 5001845. PMID 27159638.
  7. “World Gastroenterology Organisation Global Guidelines. Irritable Bowel Syndrome: a Global Perspective” (PDF). World Gastroenterology Organisation. September 2015. Archived (PDF) from the original on May 27, 2016. Retrieved April 24, 2016.
  8. Collins SM (August 2014). “A role for the gut microbiota in IBS”. Nature Reviews. Gastroenterology & Hepatology. 11 (8): 497–505. doi:10.1038/nrgastro.2014.40. PMID 24751910. S2CID 10676400.