Μοριακή Διατροφή

Μοριακή Διατροφή

Μοριακή Διατροφή

 

Η διατροφή για την Πρόληψη και Θεραπεία Ασθενειών

Η σύγχρονη πλέον αλλά και ταυτόχρονα παλαιά προσέγγιση, αφορά στις επιπτώσεις των τροφίμων και θρεπτικών συστατικών στην έκφραση των γονιδίων. «Η τροφή σου είναι το φάρμακο σου», τόνιζε ο μεγάλος Πατέρας της Ιατρικής, Ιπποκράτης.

Η ομοιόσταση του σώματος και οι μεταβολικές οδοί, εξαρτώνται άμεσα από τη λήψη και απορρόφηση των τροφών.

Σε επίπεδο πρόληψης αλλά και θεραπείας στα Χρόνια και Αυτοάνοσα Νοσήματα, ο διατροφικός ατομικός τύπος, καθορίζει τα επίπεδα υγείας.

Ο διατροφικός ατομικός τύπος, εστιάζει  στις μεταβολικές οδούς και μηχανισμούς των διατροφικών στοιχείων και ερευνά πώς αυτά δρουν σε επίπεδο κυττάρου, ως ρυθμιστές των τελικών λειτουργιών οργάνων και ιστών.

Η Μοριακή Διατροφή, θεωρεί κάθε οργανισμό μοναδικό. Έτσι, ενώ δύο ή περισσότεροι οργανισμοί μπορεί να εμφανίζουν την ίδια διαταραχή (π.χ. υπέρταση), οι μηχανισμοί ωστόσο που οδήγησαν σε αυτήν, μπορεί να είναι διαφορετικοί.

Διαφορετική μπορεί να είναι επίσης, η γενετική προδιάθεση , οι επιδράσεις από το περιβάλλον, η τωρινή βιοχημική κατάσταση.

 

Τι σημαίνει όμως υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή

Το πλέον βέβαιο, είναι ότι το σώμα μας χρειάζεται όλα εκείνα τα θρεπτικά συστατικά, τα οποία  απαιτούνται για τη σωστή βιοχημική του ισορροπία.

Μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες, μπορούσαμε να παρατηρήσουμε εύσωμους ανθρώπους, μόνο στις τάξεις των προνομιούχων, ενώ πλέον παρατηρείται το ανάποδο. Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, ενώ ακολουθούν διατροφικές επιλογές και συμβουλές σε σχέση με την υγεία τους, δεν καταφέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα για τον οργανισμό τους. Νοσούν μόνιμα και συστηματικά.

Η πληθώρα των πληροφοριών  σχετικά με τη διατροφή είναι τεράστια, ενώ παράλληλα υπάρχουν πολλά αντιφατικά μεταξύ τους δεδομένα.

Οι τροφές μας μπορούν να περιέχουν, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη και επιπλέον βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα. Τίποτα άλλο.

Είναι προφανές, ότι μία ισορροπημένη διατροφή, θα πρέπει να εμπεριέχει όλα τα προαναφερθέντα.

Τα θέματα διατροφής που τίθενται πλέον αυτής της συνθήκης, έχουν να κάνουν με τις ποσότητες, την ποσόστωση, τις πραγματικές ανάγκες και τέλος με τα ίδια τα τρόφιμα, που δεν περιέχουν πλέον τα ίδια θρεπτικά συστατικά όπως και πριν από μερικές δεκαετίες.

Τα διαιτολογικά λοιπόν πρωτόκολλα που χορηγούνται, διαφοροποιούνται όσον αφορά στο Xρόνιο, Μεταβολικό ή Aυτοάνοσο νόσημα, όπως επίσης και από πληθώρα άλλων παραγόντων.

Μετά από βιοχημικές ή μεταβολικές εξετάσεις, ανιχνεύονται οι δυσλειτουργίες και εντοπίζονται οι ελλείψεις που υπάρχουν.

Υπάρχουν πολλές εξετάσεις, που ανάλογα με το Ιατρικό Ιστορικό, έχουμε στη διάθεση μας. Οι περισσότερες έχουν προσιτό κόστος και τα αποτελέσματα είναι έτοιμα σε δύο με τρεις ημέρες.

Έτσι καθορίζεται αυστηρά η δοσολογία, η διάρκεια, η ποσότητα και ο συνδυασμός τροφών (συνταγή) ανά άτομο.

Ο ασθενής δεν έχει το αίσθημα της πείνας ή της στέρησης, ενώ σταδιακά αποκαθιστώνται οι ανεπάρκειες σε θρεπτικά συστατικά και μικροστοιχεία.

Εάν οι ανεπάρκειες που έχουν ανιχνευθεί είναι πολλές ή εκτεταμένες, η θεραπευτική διατροφική αγωγή συμπληρώνεται και με πρωτόκολλα μικρομορίων.

 

Ασθένειες και διαταραχές που προκαλούνται από μη Ισορροπημένη διατροφή

  • Μαγνήσιο: βλάβη στο DNA, καρκίνος του εντέρου
  • Φολικό οξύ: βλάβη σε επίπεδο χρωμοσωμάτων, καρκίνος του παχέος εντέρου
  • Βιταμίνη D: πολλαπλές μορφές καρκίνου, νευρολογικά νοσήματα
  • Ψευδάργυρος: καρκίνος στον οισοφάγο
  • Κάλιο: καρδιολογικά νοσήματα
  • Βιταμίνη Κ: οστεοπόρωση, αντίσταση στην ινσουλίνη
  • Σελήνιο: εγκεφαλικό επεισόδιο, θρόμβωση, καρδιολογικά νοσήματα
  • Σίδηρος: διαταραχές ανάπτυξης στα παιδιά

 

 


References:

Heindal JJ, Endocrine disruptors and the obesity epidemic, Toxicol Sci 76; 2:247-49, 2003

Baillie-Hamilton PF, Chemical toxins: a hypothesis to explain the global obesity epidemic, JAIt Complement Med 8;2:185-92, 2002

Alonso-Magdalena P, et al, The estrogenic effect of bisphenol A disrupts pancreatic B-cell function in vivo and induces insulin resistance, Environ Health Perspect 114:106-12, 2006

The Hundred Year Diet in the Wall Street (May 10, 2010, A I5)

Vom Saal FS, Welshons WV, Large effects from small exposures. II. The importance of positive controls in low-dose research on bisphenol A, Environ Res, 100;1:50-76, Jan. 2006

Feige JN, et al, The endocrine disruptor monoethyl-hexyl phthalate is a selective peroxisome proliferator-activated receptor gamma modulator that promotes adipogenesis, JBiol Chem 282:19152-66, 2007

Hatch EE, et al., Association of urinary phthalate metabolite concentrations with a body mass index and waist circumference: a cross-sectional study of NHANES data, 1999-2002, Environ Health 7:27, 2008

Clark K, et al, Observed concentrations in the environment. In: The Handbook of Environmental Chemistry. Vol 3, Part Q. Phthalate Ester (Staples CA, ed). New York: Springer, 125-177, 2003

Feige JN, et al, The pollutant diethylhexyl phthalate regulates hepatic energy metabolism via species-specific PPARa-dependent mechanisms, Environ Health Persp, 118; 2:234-41, Feb 2010

Jaakkola JJK, et al, The role of exposure to phthalates from polyvinyl chloride products in the development of asthma and allergies: A systematic review and meta-analysis, Environ Health Perspect 116:845-53, 2008