Γυροειδής Αλωπεκία

iatropedia-nov2017-666x399

 

H Γυροειδής αλωπεκία είναι ένα Αυτοάνοσο Δερματολογικό νόσημα που επηρεάζει το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Και παρόλο που δεν προκαλεί σωματικό πόνο ή σας κάνει να νιώθετε άρρωστος, μπορεί να είναι μια ψυχολογικά καταστροφική ασθένεια. Αυτή η Αυτοάνοση ασθένεια περιλαμβάνει την απώλεια μαλλιών γύρω από το τριχωτό της κεφαλής, το πρόσωπο και τα μέρη του σώματος. Μπορεί να εκδηλωθεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς πρότερη προειδοποίηση.

Στη Γυροειδή Αλωπεκία, το Ανοσοποιητικό σας σύστημα επιτίθεται στην ουσία στους θύλακες των τριχών σας. Έτσι τα σχέδια θεραπείας πρέπει να αντιμετωπίσουν την Αυτοάνοση απάντηση που συμβαίνει.

Οι ασθενείς δεν αλλάζουν την καθημερινότητα τους. Αντίθετα, σταδιακά τη βλέπουν να βελτιώνεται, παράλληλα και με τη συνολική φυσική κατάσταση της υγείας τους.

 

Αιτιολογικές Θεραπείες Γυροειδούς Αλωπεκίας

   – Χωρίς «ειδικές δίαιτες» και στερήσεις

   – Χωρίς λήψη χημικών και φαρμακευτικών ουσιών

    – Άρση των υποκείμενων Νοσημάτων

   – Θεραπείες που δρουν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, χωρίς παρενέργειες

 

Υπάρχουν  φάρμακα και κρέμες  που οι γιατροί συνήθως συνταγογραφούν για να βοηθήσουν την αναγέννηση των μαλλιών. Αλλά οι περισσότεροι από τους ασθενείς έρχονται με ανεπιθύμητες ενέργειες και έχουν ως αποτέλεσμα μόνο την  προσωρινή ανάπτυξη τριχών. Υπάρχουν επίσης θεραπείες  που θα σας βοηθήσουν να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα, να μειώσετε τη φλεγμονή και να διορθώσετε τις ελλείψεις θρεπτικών συστατικών που μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση.

 

Τι είναι η Γυροειδής Αλωπεκία;

Συχνά συμπτώματα

Η  Γυροειδής Αλωπεκία είναι μια Αυτοάνοση ασθένεια που περιλαμβάνει το ανοσοποιητικό σύστημα που επιτίθεται στα κύτταρα των τριχοθυλακίων σας, οδηγώντας σε απώλεια μαλλιών. Η λέξη Αλωπεκία σημαίνει «φαλάκρα» στη λατινική γλώσσα. Το Γυροειδής  σημαίνει «σε κομμάτια μπαλώματα». Έτσι, αυτό εξηγεί τέλεια αυτή την ασθένεια που έχει ως αποτέλεσμα μικρά μπαλώματα φαλάκρας στο τριχωτό της κεφαλής και σε άλλα μέρη του προσώπου και του σώματος. Η ποσότητα της τριχόπτωσης που βιώνουν τα άτομα με Γυροειδή  Αλωπεκία ποικίλλει. Μερικοί χάνουν μικρά, στρογγυλά μπαλώματα τριχών περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής επιφάνειας,  φαινόμενο το οποίο είναι πιο συνηθισμένο. Άλλοι ασθενείς βιώνουν εκτεταμένη ή ολική απώλεια μαλλιών.

 

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της Γυροειδούς  Αλωπεκίας

Τριχόπτωση:

Η πιο συνηθισμένη περιοχή απώλειας τρίχας είναι το τριχωτό της κεφαλής. Μερικές φορές οι ασθενείς παρουσιάζουν τριχόπτωση σε άλλα σημεία του σώματος, όπως η γενειάδα, τα φρύδια και οι βλεφαρίδες. Μελέτες δείχνουν ότι όταν οι ασθενείς αναπτύσσουν συμπτώματα Γυροειδούς Αλωπεκίας  νωρίτερα στη ζωή, αντιμετωπίζουν πιο σοβαρή τριχόπτωση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η τριχόπτωση αρχίζει μέσα στις δύο πρώτες δεκαετίες της ζωής.

Ωστόσο, η πορεία της νόσου μπορεί να είναι απρόβλεπτη. Τα μαλλιά αυξάνονται αυθόρμητα στο 80% των ασθενών εντός του πρώτου έτους. Αλλά ξαφνικές υποτροπές μπορεί να συμβούν ανά πάσα στιγμή. Η Γυροειδής  Αλωπεκία περιλαμβάνει αποσπασματική τριχόπτωση, με ένα ή περισσότερα κενά μεγέθους νομισμάτων στο τριχωτό της κεφαλής ή σε άλλες περιοχές του σώματος. Η Αλωπεκία μπορεί να μετατραπεί στους άλλους δύο τύπους αλωπεκίας. Αυτό συμβαίνει σε περίπου 7% των ασθενών με αλωπεκία.

Οι δύο τύποι Αλωπεκίας που μπορούν να αναπτυχθούν στους ασθενείς περιλαμβάνουν:

Γυροειδής Αλωπεκία ολική: απώλεια μαλλιών σε ολόκληρο το τριχωτό της κεφαλής (εμφανίζεται σε περίπου 5 τοις εκατό των περιπτώσεων)

Γυροειδής Αλωπεκία καθολική : πλήρης απώλεια μαλλιών (εμφανίζεται σε περίπου 5 τοις εκατό των περιπτώσεων), σε ολόκληρο το τριχωτό της κεφαλής, το πρόσωπο και το σώμα, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπως τα φρύδια, οι βλεφαρίδες, τα χέρια, τα πόδια και τα ηβικά μαλλιά.

 

Αλλαγές των νυχιών:

Η έρευνα δείχνει ότι οι αλλαγές των νυχιών εμφανίζονται σε δέκα έως 38% των ασθενών με αλωπεκία. Η σοβαρότητα των αλλαγών αντιστοιχεί στην έκταση της τριχόπτωσης. Ορισμένες συνήθεις αλλαγές περιλαμβάνουν τη διάσπαση των νυχιών, τα τραχιά νύχια, τα νύχια με αμμοβολή και τις κάθετες ράχες ή γραμμές που τρέχουν από τη βάση του νυχιού μέχρι την κορυφή.

Η έναρξη της Αλωπεκίας συνήθως αρχίζει όταν ένα άτομο είναι μεταξύ 20 και 40 ετών. Αλλά τα συμπτώματα της νόσου μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία. Μελέτες δείχνουν ότι σε 82-88% των περιπτώσεων, οι ασθενείς εμφανίζουν την πρώτη τους εμφάνιση αλωπεκίας σε ηλικία 40 ετών. Το 40% των ασθενών αναπτύσσουν συμπτώματα σε  ηλικία 20 ετών. Εάν τα συμπτώματα εμφανιστούν νωρίτερα στη ζωή, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ζωής για μια εκτεταμένη ασθένεια.

Τα άτομα με Αλωπεκία έχουν επίσης κίνδυνο για άγχος και κατάθλιψη, ασθένεια του θυρεοειδούς (συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Hashimoto), Λεύκη, Ατοπία (αυξημένη Ανοσολογική απόκριση σε κοινά αλλεργιογόνα, που μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις όπως άσθμα και έκζεμα), λύκο, ψωρίαση, ασθένεια, ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλες Αυτοάνοσες ασθένειες. Μελέτες δείχνουν ότι μεταξύ των ασθενών με Αλωπεκία, 38-39% από αυτούς αναπτύσσουν σημάδια κατάθλιψης και το 39-62% αυτών αναπτύσσουν γενικευμένη διαταραχή άγχους. Αυτές οι ψυχιατρικές διαταραχές μπορούν να αναπτυχθούν πριν ή μετά την εμφάνιση συμπτωμάτων Αλωπεκίας. Περίπου τα μισά από τα περιστατικά εμφανίζονται μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Επιπλέον, η έρευνα δείχνει ότι τα αγχωτικά γεγονότα εμφανίζονται πριν από την εμφάνιση της αλωπεκίας σε περίπου 10% των ενηλίκων και 10-80% των παιδιών με την ασθένεια.

 

Αιτίες  Γυροειδούς Αλωπεκίας και Παράγοντες Κινδύνου

Με την Αλωπεκία, τα λευκά αιμοσφαίρια – τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύουν το σώμα σας από τους ξένους εισβολείς όπως οι ιοί και τα βακτηρίδια – προσβάλλουν τα κύτταρα των τριχοθυλακίων που φυσιολογικά αναπτύσσονται γρήγορα.

Ως αποτέλεσμα αυτού, τα θυλάκια τρίχας γίνονται μικρότερα και επιβραδύνουν την παραγωγή μαλλιών.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ένας συνδυασμός γονιδίων μπορεί να προδιαθέσει ένα άτομο σε αλωπεκία. Αλλά σε αντίθεση με κάποιες γενετικές ασθένειες, είναι απίθανο ένα παιδί να κληρονομεί πραγματικά όλα τα γονίδια που απαιτούνται για να προδιάθεση στην Αυτοάνοση ασθένεια. Σύμφωνα με μια συστηματική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στην Κλινική, Καλλυντική και Ερευνητική Δερματολογία, στην οποία οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από όλες τις μελέτες που δημοσιεύθηκαν στην αγγλική γλώσσα σε μια περίοδο 51 ετών που σχετίζεται με αλωπεκία, το ποσοστό των γονιδίων που κληρονομούνται κυμαίνεται από το μηδέν έως το 8,6% της νόσου.

Μελέτες που αφορούν ταυτόσημα δίδυμα υποδηλώνουν ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν επίσης ρόλο στην ανάπτυξη της αλωπεκίας. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας αξιολόγησε 11 σύνολα πανομοιότυπων δίδυμων και τρία σύνολα αδελφικών διδύμων για να καθορίσουν το ρυθμό συμμόρφωσης της αλωπεκίας. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπήρξε 55% ποσοστό σύγκρισης για τα ίδια δίδυμα και μηδενικό ποσοστό για τα άλλα δίδυμα. Αυτό υποστηρίζει ένα γενετικό συστατικό ως την αιτία της αλωπεκίας. Αλλά δεν είναι 100 τοις εκατό, έτσι ώστε οι περιβαλλοντολογικές επιδράσεις  τελικά να πρέπει να διαδραματίζουν ένα  σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ασθένειας.

Μερικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες, σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική  που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στην ανάπτυξη των Αλωπεκοειδών περιοχών περιλαμβάνουν Ιογενείς λοιμώξεις, ψυχολογικό στρες και τραύματα.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες διαιωνίζουν μια φλεγμονώδη ανταπόκριση που αλληλεπιδρά με τους θύλακες των τριχών σας και αυξάνει την ανοσολογική απάντηση του σώματος. Αυτή η αλληλεπίδραση ενεργοποιεί τις διαδικασίες που οδηγούν στην τριχόπτωση. Για να το εξηγήσουμε περαιτέρω, οι επιστήμονες επισημαίνουν τον εποχιακό κύκλο της νόσου και την αύξηση των υποτροπών στις αρχές της άνοιξης, η οποία συμβαίνει όταν υπάρχει αύξηση των Ιογενών λοιμώξεων. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι οι άνθρωποι που έχουν μέλος της οικογένειας με άλλες Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο διαβήτης τύπου 1, ο λύκος, η νόσος του Addison ή η ασθένεια του θυρεοειδούς, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης αλωπεκίας.


θεραπεία Γυροειδούς Αλωπεκίας

Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία για την  αλωπεκία. Η τρίχα συνήθως αναγεννάται μόνη της. Οι θεραπείες κάνουν τα μαλλιά να γίνονται πιο γρήγορα και να αποφεύγεται η ύφεση.

Μερικές από τις πιο συνηθισμένες συμβατικές θεραπείες για Γυροειδή Αλωπεκία περιλαμβάνουν :

 

Κορτικοστεροειδή:

Ο γιατρός εγχέει τοπικά, τοπικά εγχυμένα ή συστηματικά κορτικοστεροειδή για τη μείωση της φλεγμονής και την προώθηση της τριχοφυΐας. Οι δερματολόγοι χρησιμοποιούν συνήθως ενέσεις κορτικοστεροειδών για τη θεραπεία της αλωπεκίας. Πρέπει να επαναλάβετε τη διαδικασία κάθε τέσσερις έως έξι εβδομάδες. Αυτή η μέθοδος θεραπείας δεν εμποδίζει την εμφάνιση νέας τριχόπτωσης. Χρησιμοποιείται μόνο για να βοηθήσει τα μαλλιά να αναπτυχθούν πίσω σε φαλακρές περιοχές. Μια ανεπιθύμητη ενέργεια των εγχύσεων κορτικοστεροειδών είναι ότι μπορεί να αφήσει ουλές ή ατροφία στο δέρμα μετά από μια θεραπεία. Κάποιες άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τον αποχρωματισμό του χρώματος του δέρματος όπου χορηγήθηκε η ένεση, τον πόνο στο σημείο της ένεσης και τη φλεγμονή στο σημείο της ένεσης.

 

Minoxidil:

Το Minoxidil (το οποίο βρίσκεται σε δημοφιλείς μάρκες απώλειας τρίχας όπως το Regaine®) είναι ένα φάρμακο ανάπτυξης τριχών που χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τους ασθενείς να ξανακοιτάξουν τα μαλλιά τους. Εφαρμόζεται τοπικά σε ενήλικες και παιδιά, διαδίδοντας το φάρμακο στην περιοχή της τριχόπτωσης, είτε είναι το τριχωτό της κεφαλής, το πρόσωπο ή το σώμα. Η θεραπεία με μινοξιδίλη συνήθως συνδυάζεται με άλλο τύπο θεραπείας. Δεν είναι αποτελεσματική από μόνη της στη θεραπεία της εκτεταμένης τριχόπτωσης.

Anthralin: Το Anthralin χρησιμοποιείται για να αλλάξει την ανοσολογική λειτουργία του δέρματος. Εφαρμόζεται τοπικά για 20-60 λεπτά και στη συνέχεια ξεπλένεται. Η κρέμα Anthralin χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τα μαλλιά να ξαναβγαίνουν σε φαλακρές περιοχές. Ωστόσο, μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και ακόμη και να προκαλέσει προσωρινό αποχρωματισμό του δέρματος.

Diphencyprone: Diphencyprone εφαρμόζεται τοπικά στις περιοχές της τριχόπτωσης, προκειμένου να τονώσει το ανοσοποιητικό σύστημα. Στην πραγματικότητα προκαλεί ήπια αλλεργική αντίδραση, με αποτέλεσμα την αποστολή λευκών αιμοσφαιρίων στην επιφάνεια των φαλακρών περιοχών. Η ελπίδα είναι ότι αυτό καταπολεμά τη φλεγμονή στο σημείο των προσβεβλημένων περιοχών και διεγείρει τους θύλακες των τριχών για την αναγέννηση των μαλλιών. Αυτός ο τύπος ανοσοθεραπείας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία σοβαρών περιπτώσεων αλωπεκίας, περιλαμβανομένης της αλωπεκίας και της αλωπεκίας της καθολικής.

Ανοσοκατασταλτικά: Ανοσοκατασταλτικά όπως η μεθοτρεξάτη και η κυκλοσπορίνη εμποδίζουν την ανοσολογική απόκριση που προκαλεί τριχόπτωση. Σε μια μελέτη του 2014 που αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της μεθοτρεξάτης στην αλωπεκία, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αναγέννηση της τρίχας πάνω από το 50% συνέβη στο 67% των ασθενών. Ορισμένες παρενέργειες από τη λήψη ανοσοκατασταλτικών όπως η μεθοτρεξάτη περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, πληγές, ανοιχτό δέρμα και κόπωση.

 

Εναλλακτικές Θεραπείες Γυροειδούς Αλωπεκίας

  1. Προβιοτικά: Είναι αλήθεια ότι το πεπτικό σύστημα ελέγχει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία ορισμένων αυτοάνοσων καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της αλωπεκίας. Οι ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης διαπίστωσαν ότι η τροφοδοσία προβιοτικών βακτηρίων σε ηλικιωμένα ποντίκια προκάλεσε ευεργετικές αλλαγές στο σύστημα θωράκισης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πιο υγιή και νεώτερα μαλλιά και δέρμα.

Προβιοτικά συμπληρώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση του ανοσοποιητικού σας συστήματος, έτσι ώστε το σώμα σας να μην αντιδρά υπερβολικά σε αντιληπτές απειλές και να προκαλέσει φλεγμονή.

  1. Ψευδάργυρος: Ο ψευδάργυρος μπορεί να λειτουργήσει ως φυσική θεραπεία της αλωπεκίας, επειδή βοηθάει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος και στην αποκατάσταση του εντέρου σας, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για τις φυσιολογικές ανοσολογικές αντιδράσεις. Επιπλέον, ο ψευδάργυρος είναι ένα ζωτικής σημασίας μέταλλο για σημαντικές λειτουργικές δραστηριότητες των τριχοθυλακίων. Μια μελέτη του 2016 που δημοσιεύτηκε στο Διεθνές Περιοδικό Δερματολογίας διαπίστωσε ότι τα χαμηλότερα επίπεδα ψευδαργύρου στον ορό είναι κοινά στους ασθενείς με αλωπεκία, με τα επίπεδα ψευδαργύρου να είναι τα χαμηλότερα σε ασθενείς με σοβαρές περιπτώσεις ασθένειας τριχόπτωσης. Οι ερευνητές προτείνουν ότι τα συμπληρώματα ψευδαργύρου μπορούν να προσφέρουν θεραπευτικό όφελος, ειδικά σε ασθενείς με ανεπάρκεια ψευδαργύρου.
  2. Κερσετίνη: Η κερσετίνη είναι ένας τύπος αντιοξειδωτικού φλαβονοειδούς που είναι γνωστός για την ικανότητά του να μειώνει τη φλεγμονή και να καταπολεμά τις βλάβες των ελεύθερων ριζών. Έχει ισχυρές επιπτώσεις στην ανοσία και λειτουργεί για να ρυθμίσει προς τα κάτω ή να καταστείλει φλεγμονώδεις οδούς. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία συμπτωμάτων που σχετίζονται με αυτοάνοσες διαταραχές. Μια μελέτη του 2012 που διεξήχθη σε ποντίκια διαπίστωσε ότι η κερσετίνη ήταν αποτελεσματική στην διέγερση της επανεμφάνισης των τριχών σε σύγκριση με τις εγχύσεις με εικονικό φάρμακο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της κερσετίνης.
  1. GinsengΤο Ginseng είναι ένα δημοφιλές βοτανικό φάρμακο που περιέχει διάφορες φαρμακολογικές ενώσεις. Λειτουργεί για τη μείωση της φλεγμονής και την ενίσχυση της ανοσοποιητικής λειτουργίας. Αυτό βοηθά το σώμα να διατηρήσει την ανοσοποιητική ομοιόσταση. Μια μελέτη του 2012 που διεξήχθη στο Κορεάτικου Πανεπιστημιακού Κολλεγίου Ιατρικής διαπίστωσε ότι το κόκκινο ginseng χρησιμεύει ως αποτελεσματική και φυσική θεραπεία της αλωπεκίας. Τα άτομα που λαμβάνουν ήδη ενέσεις κορτικοστεροειδών μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ως συμπληρωματική θεραπεία. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες ginseng που διατίθενται σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των κονιοποιημένων, αποξηραμένων και δισκίων μορφών ασιατικού και αμερικανικού ginseng.
  1. Αιθέριο Έλαιο ΛεβάνταςΈνα από τα πολλά οφέλη από το λάδι λεβάντας περιλαμβάνει την ικανότητά του να θεραπεύει και να προστατεύει το δέρμα. Λειτουργεί ως ισχυρό αντιοξειδωτικό και μειώνει τη φλεγμονή.

Μια μελέτη, που διεξήχθη στη Σκωτία, αφορούσε αρωματοθεραπεία για αλωπεκία. Οι ασθενείς στην ομάδα θεραπείας μασάζ τα αιθέρια έλαια λεβάντας, δενδρολίβανου, θυμαριού και κέδρου, αναμειγνύονται με λάδια φορέματα jojoba και κραμβόσπορου στο κρασί τους καθημερινά. Η ομάδα ελέγχου χρησιμοποίησε μόνο έλαια μεταφοράς. Το σαράντα τέσσερις τοις εκατό της ομάδας θεραπείας παρουσίασε βελτίωση σε σύγκριση με μόνο το 15 τοις εκατό των ασθενών στην ομάδα ελέγχου. Ο βαθμός βελτίωσης με τη χρήση φωτογραφικής αξιολόγησης της ανάπτυξης των μαλλιών ήταν σημαντικός, αποδεικνύοντας ότι το λάδι λεβάντας και άλλα ευεργετικά αιθέρια έλαια για τα μαλλιά χρησιμεύουν ως αποτελεσματική φυσική θεραπεία για την αλωπεκία.

  1. Αιθέριο Έλαιο Δεντρολίβανο: Το έλαιο δεντρολίβανου χρησιμοποιείται συνήθως για την ενίσχυση του πάχους και της ανάπτυξης της τρίχας. Λειτουργεί με την αύξηση του κυτταρικού μεταβολισμού που διεγείρει την ανάπτυξη των τριχών. Η έρευνα δείχνει ότι η εφαρμογή του δεντρολίβανου ελαίου τοπικά μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική με τη μινοξιδίλη, μια συμβατική θεραπεία για την αλωπεκία.

Μπορείτε της να χρησιμοποιήσετε λάδι από δενδρολίβανο για την αντιμετώπιση της πιτυρίδας και του ξηρού τριχωτού της κεφαλής. Απλά εφαρμόστε 2-3 σταγόνες λάδι από δενδρολίβανο απευθείας στην περιοχή ενδιαφέροντος δύο φορές την ημέρα.

  1. Βελονισμός: Ο βελονισμός χρησιμοποιείται ως φυσική θεραπεία για τη γυροειδή αλωπεκία επειδή μπορεί να μειώσει τα κύτταρα Τ1 που επιτίθενται σε θυλάκια τρίχας και προκαλούν τριχόπτωση. Δουλεύει επίσης για την τόνωση και τη θέρμανση των θυλάκων των τριχών, τη μείωση της φλεγμονής και την αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος στην πληγείσα περιοχή.

Ο βελονισμός λειτουργεί επίσης για τη μείωση του άγχους και της κατάθλιψης.

  1. Διατροφή αντιφλεγμονώδης: Ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά της θεραπείας μιας αυτοάνοσης νόσου είναι φυσικά η κατανάλωση θεραπευτικών, θρεπτικών τροφών που θα λειτουργήσουν για να μειώσουν τη φλεγμονή και να επιτρέψουν στο σώμα σας να ανακάμψει γρήγορα.
  2. Μείωση του άγχους: Για τη θεραπεία της αραίωσης των μαλλιών και της τριχόπτωσης που σχετίζονται με την αλωπεκία, είναι σημαντικό να μειωθούν τα επίπεδα πίεσης και να επιτραπεί στο σώμα σας να θεραπευτεί, έτσι ώστε τα μαλλιά σας να αυξηθούν γρήγορα. Υπάρχουν αρκετοί αναστολείς πίεσης που μπορούν να βοηθήσουν στην ενθάρρυνση της κυκλοφορίας του αίματος και στην προώθηση της ανάπτυξης των τριχών. Αυτά περιλαμβάνουν την άσκηση (όπως τη γιόγκα), το διαλογισμό, το journaling και το να ξοδεύετε περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους.

 

Αιτιολογικές Θεραπείες Γυροειδούς Αλωπεκίας

Σύμφωνα με την Λειτουργική Ιατρική τα κυριότερα αίτια της Γυροειδούς Αλωπεκίας είναι :

  • Διαταραχές θυρεοειδικής λειτουργίας
  • Γλυκοζυλίωση (διαταραχές στον μεταβολισμό της γλυκόζης)
  • Ελαττωμένα επίπεδα οξυγόνωσης των ιστών
  • Ορμονική ανισορροπία
  • Ανεπάρκεια βιταμινών και μικροθρεπτικών συστατικών
  • Τοξική επιβάρυνση
  • Stress (ψυχολογικό ή σωματικό)
  • Χρόνιες φλεγμονές και κρυφές λοιμώξεις
  • Αλλεργίες

 

Όλες αυτές οι ανεπάρκειες και δυσλειτουργίες οδηγούν σε βιοχημική εκτροπή και ανισορροπία όλων των ανθρωπίνων κυττάρων των ιστών και των οργάνων. Τα κύτταρά μας είναι οι μικρότερες μονάδες ζωής, ομάδες κυττάρων δημιουργούν τους ιστούς και τα όργανα του σώματός μας. Η βιοχημική και ορμονική ισορροπία ή αλλιώς ομοιόσταση σχετίζεται με την κατάσταση της υγείας μας.

   – Χωρίς «ειδικές δίαιτες» και στερήσεις

   – Χωρίς λήψη χημικών και φαρμακευτικών ουσιών

   – Θεραπείες που δρουν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, χωρίς παρενέργειες

Η ομοιόσταση του σώματος και οι μεταβολικές οδοί, εξαρτώνται από τη λήψη και την απορρόφηση τροφών καθώς και από τοξικές ενώσεις που εισέρχονται στο σώμα.

Η Γυροειδής Αλωπεκία ως Αυτοάνοσο νόσημα μπορεί να αντιμετωπιστεί,  με τη βοήθεια εξειδικευμένων εξετάσεων όταν γίνουν  κατανοητές οι βαθύτερες αιτίες που την προκαλούν  και που προκαλούν αποδιοργάνωση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η θεραπεία της Γυροειδούς Αλωπεκίας σύμφωνα με το σύστημα της λειτουργικής Ιατρικής δρα αποκλειστικά και εξατομικευμένα πάνω στα πραγματικά αίτια.

Οι θεραπείες στα Αυτοάνοσα Νοσήματα μπορούν να εφαρμοστούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, κατά την κρίση του εξειδικευμένου γιατρού, στην Λειτουργική Ιατρική.

Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα υπολογίζονται με αλγόριθμους και κλάσματα βάσει των αναλύσεων και δεικτών των εξετάσεων. Είναι αυστηρά εξατομικευμένα και οι ασθενείς τα προμηθεύονται από συνεργαζόμενα με εμάς φαρμακεία.

Η βιοχημική εκτροπή που οδηγεί σε μετάλλαξη των κυττάρων, ώστε τελικά να αναγνωρίζονται ως «ξένα κύτταρα» από το Ανοσοποιητικό Σύστημα και να αναπτύσσεται τελικά, το όποιο Αυτοάνοσο Νόσημα, αποκαθίσταται, με μέση διάρκεια έξι έως δώδεκα μηνών.

Τα συμπτώματα του Αυτοάνοσου Νοσήματος, υποχωρούν από τους πρώτους μήνες της θεραπείας. Η γενική εικόνα και τα επίπεδα υγείας βελτιώνονται συνολικά. Οι ασθενείς που εφαρμόζουν επιπλέον τις οδηγίες που δίδονται,  μετά το πέρας της θεραπείας, μειώνουν τις όποιες πιθανότητες υποτροπής στο ελάχιστο.

 

Dr. Νικολέτα Κοḯνη, M.D.

Ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής.

Diplomate and Board Certified in Anti-aging, Preventive, Functional and Regenerative Medicine from A4M (American Academy in Antiaging Medicine).

 

Διαβάστε επίσης


Functional Med System – Σύστημα Λειτουργικής Ιατρικής
Προβιοτικά & υγεία του δέρματος