Υπέρταση – Αρτηριακή Υπέρταση

Υπέρταση

Υπέρταση - hypertension-blood-pressure-measuring

Υπέρταση – hypertension-blood-pressure-measuring

 

Η Υπέρταση ή Αρτηριακή Υπέρταση (αυξημένη αρτηριακή πίεση), είναι ένα από τα σημαντικότερα χρόνια νοσήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τα τελευταία 50 χρόνια. Εξακολουθεί να αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα πρόκλησης στεφανιαίας νόσου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, καρδιακής ανεπάρκειας, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, ανευρυσμάτων των αρτηριών και νεφρικής ανεπάρκειας.

Με απλά λόγια, η αρτηριακή πίεση απεικονίζει, το πόσο εντατικά χρειάζεται να εργάζεται η καρδιά μας, ώστε να κυκλοφορήσει το αίμα στο σώμα. Κάθε κύτταρο στον ανθρώπινο οργανισμό, χρειάζεται σταθερή ροή αίματος, για να μεταφέρεται το οξυγόνο και τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.

 

Υπέρταση – κατηγορίες

Η Υπέρταση, ταξινομείται ως πρωτοπαθής ή πρωτογενής και ως δευτεροπαθής. Περίπου το 90–95% των περιπτώσεων, κατηγοριοποιούνται ως «Πρωτοπαθής Υπέρταση», που σημαίνει υψηλή αρτηριακή πίεση, χωρίς προφανές ιατρικό αίτιο.

 

Πώς δημιουργείται η Υπέρταση

Η καρδιά είναι μία αντλία. Στέλνει καθαρό οξυγονωμένο αίμα με τις αρτηρίες στους ιστούς για να τελέσουν τις λειτουργίες τους. Κατόπιν, λαμβάνει με τις φλέβες από την περιφέρεια, το χρησιμοποιημένο από τους ιστούς, ακάθαρτο και γεμάτο διοξείδιο του άνθρακα αίμα. Κάθε φορά που στέλνει το αίμα στις αρτηρίες, δημιουργείται μία πίεση από δύο δυνάμεις. Η μία όταν αποστέλλεται το αίμα και η άλλη όταν οι αρτηρίες αντιστέκονται  στη ροή του αίματος. Αυτό μεταφράζεται σε δυο  νούμερα. Στη συστολική πίεση (όταν η καρδιά συστέλλεται για να αποστείλει αίμα) και στη διαστολική πίεση (όταν η καρδιά ξεκουράζεται ανάμεσα στους παλμούς).

Υπέρταση και κυκλοφορία - hypertension-circulation

Υπέρταση

 

Πολλαπλοί παράγοντες οδηγούν τελικά στην Υπέρταση

Το μόνιμο άγχος της καθημερινότητας

Η έλλειψη χρόνου

Το κάπνισμα

Η κακή διατροφή

σε συνδυασμό με τους εντατικούς ρυθμούς που βιώνει ο άνθρωπος στις μεταμοντέρνες κοινωνίες, εντείνουν το ρυθμό λειτουργίας της αντλίας, δηλαδή της καρδιάς μας.

Αποτέλεσμα να υπερσυσπάται, να υπερλειτουργεί στην προσπάθεια εκτέλεσης του πολύτιμου έργου της. Να συναντά ολοένα και μεγαλύτερα εμπόδια από ανελαστικές αρτηρίες (αθηρωμάτωση – αθηρωματικές πλάκες), από «τεμπέλες» φλέβες (καθιστική ζωή). Να αυξάνει στην προσπάθειά της το μέγεθός της (υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια) και την πίεση που πρέπει να ασκήσει για την εκτέλεση του έργου της (Αρτηριακή Υπέρταση). Τελικά, προκαλείται στεφανιαία νόσος, εγκεφαλικά επεισόδια, νεφρική ανεπάρκεια και ένας αέναος «φαύλος κύκλος» ξεκινά.

 

Υπέρταση και στατιστικές

Οι στατιστικές είναι αμείλικτες, αφού  η Υπέρταση αυξάνει επτά φορές τον κίνδυνο για έμφραγμα του μυοκαρδίου, τρεις φορές τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και έξι φορές  τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας.

Όταν μάλιστα συνδυάζεται με κάπνισμα, παχυσαρκία και περιττά κιλά, υπερλιπιδαιμία, stress  και οικογενειακό ιστορικό, αυτοί οι κίνδυνοι τριπλασιάζονται επιπλέον.

main-complications-of-hypertension

HBP = High Blood Pressure = Υψηλή Αρτηριακή Πίεση = Υπέρταση

 

Την ίδια στιγμή, Διεθνώς, τα Χρόνια Νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος (οι παθήσεις δηλαδή που σχετίζονται με Αρτηριακή Υπέρταση – αυξημένη αρτηριακή πίεση, αυξημένη Χοληστερόλη και Σακχαρώδη Διαβήτη), κατέχουν με διαφορά την πρώτη θέση στις αιτίες Θανάτου στο Σύγχρονο Κόσμο.

Η Υπέρταση  είναι μια από τις πιο ύπουλες χρόνιες ασθένειες, καθώς δεν έχει εμφανή συμπτώματα, παρά μόνο ενοχλήσεις, που προκαλούνται από τις επιπλοκές της. Γνωστή και ως  «Σιωπηλός Δολοφόνος» , χαρακτηρισμός καθόλου τυχαίος, καθώς μόνο το 1/3 των ασθενών αντιλαμβάνονται την υπέρταση από τα συμπτώματα.

Έως σήμερα οι ιατροί παρακολουθούν την πίεση, κάνουν τις απαιτούμενες καρδιολογικές εξετάσεις και συνταγογραφούν ένα από τα πολυάριθμα αντιυπερτασικά χάπια, τα οποία ο ασθενής όμως δε λαμβάνει σε συγκεκριμένη δοσολογία,  αλλά αντίθετα παρακολουθείται συνεχώς, μέχρι η πίεση του να ρυθμιστεί σε φυσιολογικά επίπεδα.

Αυτή είναι η συνήθης  προσέγγιση, που βασίζεται σε πρότυπα  καθημερινής  παρακολούθησης. Οι  παρενέργειες όμως που προκαλούνται, λόγω της χρήσης των φαρμακευτικών ουσιών,  είναι κάτι που λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι αναφέρουν.

 

Υπέρταση και Παθοφυσιολογία της

Ο κάθε άνθρωπος είναι μία μοναδική οντότητα,  με τη δική του φυσιολογία και βιοχημεία. Αυτό είναι ένα γεγονός, το οποίο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης του καθενός ξεχωριστά.  Αντίθετα , μέχρι σήμερα η συνταγογράφηση συγκεκριμένων φαρμάκων, μοιάζει να είναι μονόδρομος και κατά προσέγγιση, καθώς η Υπέρταση είναι σύμπτωμα μίας συνολικότερης παθολογικής κατάστασης.

Το stress,  η  παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι ορμονικές διαταραχές, η υπερλιπιδαιμία,  το μεταβολικό σύνδρομο, είναι καταστάσεις παθολογικές, όπου η Υπέρταση είναι ένα από τα συμπτώματά τους.

Γιατί οι Χρόνιες αυτές παθολογικές καταστάσεις, δημιουργούν την έκκριση φλεγμονωδών  κυτοκινών. Οδηγούν δηλαδή στην έκφραση Χρόνιων Φλεγμονών.  Αυτές με τη σειρά τους ενθαρρύνουν τη δημιουργία και ανάπτυξη αθηροσκληρυντικών πλακών στις αρτηρίες, που με τη σειρά τους γίνονται πιο άκαμπτες και ανελαστικές. Αναγκάζουν λοιπόν την καρδιά, να ασκήσει μεγαλύτερη δύναμη (πίεση) για να υπερπηδήσει το εμπόδιο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται Υπέρταση.

Υπέρταση - Υπερτροφική Μυοκαρδιοπάθεια - hypertension-heart-hypertrophic-cardiomyopathy

Υπέρταση – Υπερτροφική Μυοκαρδιοπάθεια

 

Υπέρταση και Θεραπευτική της Αντιμετώπιση

Καταλαβαίνει  λοιπόν κανείς, ότι για να  λύσει το πρόβλημα του  επονομαζόμενου «σιωπηλού δολοφόνου», της υπέρτασης,  πολύ απλά, πρέπει να λύσει το πρόβλημα της  Χρόνιας Φλεγμονής.

Από την άλλη, αυτό που είναι πλέον ξεκάθαρο, είναι ότι χρειάζεται να  διευρυνθεί ο ορίζοντας της  θεραπευτικής μας προσέγγισης για την  Αρτηριακή Υπέρταση.

Τα πρωτόκολλα μικροθρεπτικών συστατικών, σύμφωνα με τα Αμερικάνικα Πρότυπα, διαφοροποιούνται όσον αφορά στο Χρόνιο Νόσημα, όπως επίσης και από πληθώρα άλλων παραγόντων.

Έτσι καθορίζουν αυστηρά τη δοσολογία, τη διάρκεια, την ποσότητα και το συνδυασμό συστατικών (συνταγή) ανά άτομο.

Η Βιοχημική εκτροπή σε επίπεδο λειτουργίας ενός οργανισμού σε ασθενείς με Υπέρταση, μπορεί να αποκατασταθεί. Μετά από σχετικές βιοχημικές ή μεταβολικές εξετάσεις, ανιχνεύονται οι δυσλειτουργίες και εντοπίζονται οι ελλείψεις που υπάρχουν.

Υπάρχουν πολλές εξετάσεις, που ανάλογα με το Ιατρικό Ιστορικό έχουμε στη διάθεση μας, για να καθοριστεί τελικά η αγωγή. Οι περισσότερες από αυτές, έχουν προσιτό κόστος και τα αποτελέσματα είναι έτοιμα σε δύο με τρεις ημέρες.

Η θεραπεία, ρυθμίζεται αναλόγως της έκτασης των βλαβών και των επιμέρους ευρημάτων. Μπορεί να διαρκέσει από τρεις μήνες έως ένα χρόνο, για την πλήρη αποκατάσταση της κλινικής εικόνας του ασθενούς.

Οι ασθενείς δεν αλλάζουν την καθημερινότητα τους. Αντίθετα, σταδιακά τη βλέπουν να βελτιώνεται, παράλληλα και με τη συνολική φυσική κατάσταση της υγείας τους.

Οι συγκεκριμένες θεραπείες, σε κλινική πράξη χρησιμοποιούνται από το 1997 με χώρα αφετηρίας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δεν έρχονται σε αντίθεση με καμία  παράλληλη φαρμακευτική ή ομοιοπαθητική αγωγή.

Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, είναι αυτή από τη οποία τελικά προκύπτει το μεγαλύτερο όφελος , σύμφωνα με τα κλινικά αποτελέσματα και τους ανάλογους δείκτες εξετάσεων.

 

Dr. Νικολέτα Κοḯνη, M.D.

Ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής.

Diplomate and Board Certified in Anti-aging, Preventive, Functional and Regenerative Medicine from A4M (American Academy in Antiaging Medicine).

 

Διαβάστε επίσης


Functional Med System – Σύστημα Λειτουργικής Ιατρικής

Αυτοάνοσα Νοσήματα

 

 


References:

Demystifying Weight Loss – Pamela Wartian Smith, M.D. – ISBN: 978-0972976756 Celiac Disease: A Hidden Epidemic – Peter Green, M.D. & Rory Jones – ISBN: 978-0-06-076693-1 – Harper Collins
Heindal JJ, Endocrine disruptors and the obesity epidemic, Toxicol Sci 76; 2:247-49, 2003
Baillie-Hamilton PF, Chemical toxins: a hypothesis to explain the global obesity epidemic, JAIt Complement Med 8;2:185-92, 2002
Alonso-Magdalena P, et al, The estrogenic effect of bisphenol A disrupts pancreatic B-cell function in vivo and induces insulin resistance, Environ Health Perspect 114:106-12, 2006
The Hundred Year Diet in the Wall Street (May 10, 2010, A I5)
Vom Saal FS, Welshons WV, Large effects from small exposures. II. The importance of positive controls in low-dose research on bisphenol A, Environ Res, 100;1:50-76, Jan. 2006
Feige JN, et al, The endocrine disruptor monoethyl-hexyl phthalate is a selective peroxisome proliferator-activated receptor gamma modulator that promotes adipogenesis, JBiol Chem 282:19152-66, 2007
Hatch EE, et al., Association of urinary phthalate metabolite concentrations with a body mass index and waist circumference: a cross-sectional study of NHANES data, 1999-2002, Environ Health 7:27, 2008
Clark K, et al, Observed concentrations in the environment. In: The Handbook of Environmental Chemistry. Vol 3, Part Q. Phthalate Ester (Staples CA, ed). New York: Springer, 125-177, 2003
Feige JN, et al, The pollutant diethylhexyl phthalate regulates hepatic energy metabolism via species-specific PPARa-dependent mechanisms, Environ Health Persp, 118; 2:234-41, Feb 2010
Jaakkola JJK, et al, The role of exposure to phthalates from polyvinyl chloride products in the development of asthma and allergies: A systematic review and meta-analysis, Environ Health Perspect 116:845-53, 2008