Θεραπείες

Θεραπείες

cell

Ο κλασσικός ιατρός χρησιμοποιεί παραδοσιακά φάρμακα ή ορμόνες ως θεραπευτικά εργαλεία για την αντιμετώπιση κάποιας δυσλειτουργίας ή ασθένειας.

Για διάφορες νόσους, συμπεριλαμβανομένων  του υποθυρεοειδισμού, του διαβήτη, της υψηλής αρτηριακής πίεσης,  της αυξημένης χοληστερόλης και ούτω καθεξής, το κλασικό μοντέλο φροντίδας γενικά είναι  το ίδιο, φαρμακευτική αγωγή, κατά κανόνα ίδια για όλους.

Η  κλασική εκπαίδευση στο καθιερωμένο μοντέλο της φροντίδας είναι η διάγνωση μιας νόσου και η συμφωνία ότι η νόσος θεραπεύεται με ένα αντίστοιχο φάρμακο. Το καθιερωμένο αυτό μοντέλο της φροντίδας λειτουργεί καλά για οξείες ασθένειες, τραύμα, λοίμωξη και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Έχει αποτύχει παταγωδώς όμως στη φροντίδα των χρονίων, αυτοάνοσων ασθενειών.

Ο όρος και το πεδίο της λειτουργικής ιατρικής αναφέρεται σε κάτι εντελώς διαφορετικό από ότι, έως τώρα  γνωρίζουμε.

Πρόκειται  λοιπόν για ένα σύστημα  ιατρικής φροντίδας υψηλής ποιότητας που χρησιμοποιεί επιστήμες όπως η γενετική, η βιοχημεία, η βιοτεχνολογία, η μεταφραστική ιατρική για να προσεγγίσει την εξακρίβωση της αιτίας της νόσου και σε κάθε ασθενή εξατομικευμένα.

Βασισμένη αποκλειστικά σε Evidence  Based Medicine μέσα από ακριβής εξετάσεις  σε Μοριακό και Γενετικό επίπεδο, έρχεται να καλύψει για πρώτη φορά, ένα κενό της Ιατρικής Επιστήμης, ως προς την αντιμετώπιση Χρόνιων και Αυτοάνοσων  νοσημάτων.

Η κλινική ειδικότητα της Λειτουργικής Ιατρικής χρησιμοποιεί διαγνωστικά πρωτόκολλα που υποστηρίζονται από επιστημονικά στοιχεία, για να καταλήξει σε μια αντικειμενική εκτίμηση και να προχωρήσει σε μια κατάλληλη και αποτελεσματική θεραπεία, που καθορίζεται με τη βοήθεια αλγορίθμων.

Στην πραγματικότητα, η απουσία της ασθένειας δεν σημαίνει ότι βιώνουμε την τέλεια υγεία. Η βασική αρχή είναι ότι, το σώμα μας δεν λειτουργεί άριστα με την πάροδο του χρόνου, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της νεότητάς μας. Με αποτέλεσμα σταδιάκα να οδηγούμαστε στη νόσο.  Δηλαδή στην απουσία της εύρυθμης λειτουργίας των κυττάρων,  βάση συγκεκριμένων μηχανισμών.

Σκοπός πλέον είναι η αποκατάσταση της βέλτιστης λειτουργίας των συστημάτων, οργάνων, ιστών και κυττάρων του ανθρώπινου σώματος.

Μπορούμε να ζήσουμε για δεκαετίες με την επίτευξη του βέλτιστου επιπέδου ενέργειας. Πολλά σημάδια ή συμπτώματα, που συχνά παραμελούνται ή παραβλέπονται, είναι η αντανάκλαση κάποιας δυσλειτουργίας στα κύτταρα του εγκεφάλου ή του σώματός μας (π.χ. χρόνιας κόπωσης, πονοκεφάλου, αϋπνίας, αύξησης σωματικού βάρους, υψηλής χοληστερόλης, φουσκώματος μετά τα γεύματα, δυσκοιλιότητας, μειωμένης λίμπιντο, τριχόπτωσης, πρωινής δυσκαμψίας…) πολύ πριν από την προφανή εκδήλωση κάποιας ασθένειας.

Η βασική αρχή είναι να αποκαταστήσουμε την άριστη λειτουργία  των κυττάρων του σώματός μας, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της νεότητάς μας.

Η νόσος είναι η συνέπεια της μειωμένης ικανότητας για ανακατασκευή των κατεστραμμένων κυττάρων του οργανισμού μας, αυτό οφείλεται στην ανισορροπία των στοιχείων μέσα μας (π.χ. πρωτεΐνες, απαραίτητα λιπαρά οξέα, βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά) και των μορίων που ελέγχουν το μεταβολισμό δηλ. ορμόνες και νευροδιαβιβαστές.

Η  Λειτουργική ιατρική αποσκοπεί στη διατήρηση του καλύτερου δυνατού επιπέδου κυτταρικής υγείας και ενέργειας.

Ο σκοπός είναι να επιτευχθεί μια ισορροπία αντισταθμίζοντας την μείωση ή την έλλειψη και την υπέρβαση, έτσι ώστε να μην υπάρχουν παρενέργειες. Η απουσία αντισταθμιστικού παράγοντα από την άλλη, οδηγεί σε ανισορροπία του οργανισμού μας, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην ασθένεια.

Αυτή είναι η πραγματική Ιατρική ή αλλιώς βέλτιστη Ιατρική ή Ιατρική της ευεξίας και της καλής υγείας κατά την “Ολιστικήν  προσέγγισιν”.

 

Ποιές είναι οι αιτίες της Νόσου

Ορμονική εκτροπή

Σε μεγάλο βαθμό η νόσος  είναι ανεπιθύμητες ορμονικές αλλαγές. Κάθε άνθρωπος έχει τον ορμονικό του τύπο, δηλαδή τα ορμονικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Όλη η καλή  υγεία μας (σωματική, ψυχική, διανοητική), η εμφάνιση και το ανοσοποιητικό μας σύστημα εξαρτώνται από το αν έχουμε αρκετά ή μας λείπουν θρεπτικά στοιχεία, κορυφαία από τα οποία είναι οι ορμόνες μας. Το σώμα μας ελέγχει τις λειτουργίες του μέσα από την παραγωγή ορμονών. Ινσουλίνη, αδρεναλίνη, κορτιζόλη, οιστρογόνα, τεστοστερόνη, αυξητική ορμόνη κλπ.

Η παραγωγή των ορμονών επηρεάζεται από συναισθηματικούς και μεταβολικούς παράγοντες. Τα παράπονα, τα συμπτώματα και αυτά που θα δει ο ιατρός της Λειτουργικής Ιατρικής πάνω μας δείχνουν σαφώς τα πιθανά ορμονικά μειονεκτήματά μας. Περαιτέρω εργαστηριακές εξετάσεις ολοκληρώνουν την εικόνα. Η ορμονική μας ισορροπία μπορεί να αποκατασταθεί συνολικά με φυσικούς τρόπους, ασφαλείς και αποτελεσματικούς.

Η ανακάλυψη μιας νέας ορμόνης, της λεπτίνης, σχετικά πρόσφατα (1994), έχει ανοίξει νέους ορίζοντες στη κατανόηση των μηχανισμών καύσης λίπους αλλά και στην ευρύτερη ορμονική ισορροπία του οργανισμού.

 

Η υπερβολική οξείδωση του σώματός μας από τις ελεύθερες ρίζες

Αυτές είναι ηλεκτρικά φορτισμένες ουσίες που «κλέβουν» συνεχώς ηλεκτρόνια από τις δομές του σώματός μας, αφήνοντας πίσω τους καταστροφές. Οι ελεύθερες ρίζες είναι σαν τις σπίθες στο τζάκι. Θέλεις αρκετές για να έχεις φωτιά αλλά δεν θέλεις να ξεφύγουν από το τζάκι και να σου κάψουν το σπίτι.

Το θέμα της οξείδωσης και των αντιοξειδωτικών είναι παρεξηγημένο και συχνά παρουσιάζεται μονόπλευρα στον κόσμο, κάτι που κρύβει κινδύνους για την υγεία. Χωρίς οξείδωση δεν υπάρχει ούτε ζωή, ούτε αμυντικό σύστημα. Με υπερβολική οξείδωση φθείρεται τόσο γρήγορα όλο το σώμα μας που δεν προλαβαίνει να επιδιορθώσει τις βλάβες που δημιουργούνται.

Η υπερβολική οξείδωση οδηγεί επίσης, σε χρόνια σιωπηλή φλεγμονή.

Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι, για συγκεκριμένους λόγους, έχουν υπερβολικά λίγες ελεύθερες ρίζες και αν πάρουν υψηλές δόσεις αντιοξειδωτικών, όπως άκριτα τους συστήνεται, θα βλάψουν την υγεία τους.

Από την άλλη, τα υψηλά επίπεδα ελεύθερων ριζών συνηθέστατα, οφείλονται σε συγκεκριμένες ορμονικές εκτροπές, οπότε η πραγματικά αιτιολογική θεραπεία δεν είναι το να παίρνουμε απλώς αντιοξειδωτικά, αλλά το να διορθώσουμε τις ορμονικές μας ανισορροπίες με φυσικούς τρόπους. Με εξειδικευμένες εξετάσεις μπορούμε να ξέρουμε πόση οξείδωση γίνεται στο σώμα μας  και έτσι να αποκαταστήσουμε την ισορροπία των ελεύθερων ριζών για να αποκτήσουμε ιδανική υγεία.

 

Η χρόνια ανεπαίσθητη φλεγμονή.

 Η φλεγμονή είναι  μια διαδικασία που ξεκινάει το σώμα μας όταν αντιληφθεί κάποιον πραγματικό εχθρό ή κίνδυνο και έχει σαν σκοπό να κινητοποιήσει το αμυντικό/ανοσολογικό μας σύστημα για να επιτεθεί στον εχθρό, να τον περιορίσει και να τον εξουδετερώσει.

Φυσιολογικά η φλεγμονή έχει αρχή, μέση και τέλος. Σε ένα οργανισμό με αμυντικό σύστημα που του λείπουν θρεπτικά στοιχεία ή έχει διαταραχές στο ορμονικό σύστημα, πολλά μπορούν να πάνε στραβά με το μηχανισμό της φλεγμονής.

Σε μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας, το ανοσολογικό σύστημα ξεκινάει σιωπηλή (ανεπαίσθητη) φλεγμονώδη αντίδραση χωρίς πραγματική απειλή, συχνά μάλιστα στρεφόμενο εναντίον δομών του ίδιου του σώματος (αυτοάνοσες ασθένειες).

Η υποκλινική αυτή φλεγμονή συνεχίζεται ανεξέλεγκτα και εξαπλώνεται απεριόριστα χωρίς να τελειώνει. Τότε δημιουργείται ένα πολύ επικίνδυνο έδαφος, για καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά, καρκίνος, χρόνιες εκφυλιστικές και αυτοάνοσες ασθένειες, λοιμώξεις, κατάθλιψη, οστεοπόρωση, άνοια κ.λπ.  Χωρίς υπερβολή, όλες οι ασθένειες συναντιούνται στο σταυροδρόμι της φλεγμονής που αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο της φθοράς.

Ένα πρόβλημα που χρονίζει και για το οποίο δεν έχουν δοθεί λύσεις ή απαντήσεις απασχολεί έντονα τον ασθενή. Πέρα όμως από τα προβλήματα και τους φόβους που συνδέονται με το ίδιο το νόσημα, αυτό που επιβαρύνει την εικόνα είναι η απουσία απάντησης στο τι προκάλεσε τη νόσο.

Πρόσφατες όμως εξελίξεις και εφαρμογές στον τομέα του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου, της ιατρικής τεχνολογίας και της έρευνας μας επιτρέπουν να δώσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα που πριν φάνταζαν άλυτα.

Τα αποτελέσματα που μπορούν να επιτευχθούν με τη συνηθισμένη διαχείριση της νόσου είναι περιορισμένα και μπορούν μόνο να ανακουφίσουν περιστασιακά κάποια συμπτώματα. Ενώ η άμεση ανακούφιση των συμπτωμάτων, στα οξέα και επείγοντα νοσήματα, επιτρέπει στον οργανισμό να ιαθεί ,δεν συμβαίνει το ίδιο και στην περίπτωση των χρόνιων προβλημάτων υγείας.

Στα χρόνια νοσήματα δεν μπορεί να δοθεί λύση αν δεν επαναφέρουμε τον οργανισμό στην καλύτερη δυνατή κατάσταση λειτουργίας του.

Με εξειδικευμένες εξετάσεις μπορεί να ανιχνευθεί έγκαιρα το αν σιγοκαιγόμαστε.

Με ορμονικά έξυπνη  διατροφή και με φυσικά θρεπτικά θεραπευτικά (συμπληρώματα διατροφής)  και με βιομιμητικές ορμόνες μπορεί να αναστραφεί η χρόνια ύπουλη φλεγμονή  και να ξαναρυθμιστεί το αμυντικό μας σύστημα, ώστε να λειτουργεί ομαλά. Έτσι ακυρώνουμε ίσως τον σπουδαιότερο τελικό μηχανισμό νόσου και θεραπευόμαστε.

 

Η γλυκοζυλίωση

Μεγάλο ποσοστό της γήρανσης οφείλεται στη ζάχαρη στο αίμα, η οποία προσκολλάται στις πρωτεΐνες σχηματίζοντας μια μη λειτουργικής δομής γλυκοζυλιωμένες πρωτεΐνες που ονομάζονται προηγμένα τελικά προϊόντα γλυκοζυλίωσης (AGEs). Η έρευνα τα τελευταία 20 χρόνια έχει αποδείξει ότι τα AGEs εμπλέκονται στις περισσότερες από τις ασθένειες, όπως: Νόσο του Αλτσχάιμερ, καρκίνο, καρδιοπάθεια, διαβήτη τύπου ΙΙ, Νεφρικές διαταραχές, Αθηροσκλήρωση, υψηλή αρτηριακή πίεση, διαταραχές της όρασης, διαταραχές του δέρματος.

Επειδή οι πρωτεΐνες είναι παρόντες σε όλο το σώμα, η καταστροφική ικανότητα των προηγμένων αυτών προϊόντων είναι τεράστια. Η κατανόηση του πώς να αποφευχθεί ο σχηματισμός των AGEs είναι κρίσιμης σημασίας για την επιβράδυνση της διαδικασίας γήρανσης και μειώνοντας τον κίνδυνο για εκφυλιστικές ασθένειες.

 

Η ανεπάρκεια του ανοσολογικού (αμυντικού) μας συστήματος.

Όταν οι άμυνές μας πέσουν, γινόμαστε ευάλωτοι σε επιθέσεις από εξωτερικούς εχθρούς, δηλαδή σε ιούς, μικρόβια, βακτήρια. Επιπλέον, η περίπολος του ανοσολογικού μας συστήματος δεν καταφέρνει έγκαιρα να εντοπίζει, να εγκλωβίζει και να καταστρέφει τα ελαττωματικά καρκινικά κύτταρα που συνεχώς δημιουργούνται μέσα μας. Με φυσικά θεραπευτικά και βελτιώσεις στη διατροφή και τον τρόπο ζωής μας μπορούμε να ενδυναμώσουμε και να εξομαλύνουμε τους αμυντικούς μας μηχανισμούς.

 

Μεταλλάξεις στο DNA

Με τα χρόνια, τα συστήματα » επιδιόρθωσης » του DNA χαλάνε και οδηγούμαστε σε ασθένειες.

 

mathete