Θεραπείες Micro-Macronutrients

Θεραπείες Micro-Macronutrients

micro-macro-nutrients-essential-vitamins-and-trace-elements-necessary-for-human-health

micro-macro-nutrients-essential-vitamins-and-trace-elements-necessary-for-human-health

 

Θεραπείες Micro-Macronutrients (Μικρο-Μακρο-θρεπτικά συστατικά)

Περιλαμβάνει χορήγηση ειδικών συμπληρωμάτων, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, μετάλλων, αμινοξέων και δύναται η αγωγή να συνδυαστεί και με ειδική διατροφή.

micro-macro-nutrients

micro-macro-nutrients

Η αγωγή διαμορφώνεται ανάλογα με τις τυχόν ελλείψεις, δυσλειτουργίες και  βιοχημικές ανισορροπίες σε επίπεδο κυττάρου.

Τα θρεπτικά συστατικά των τροφών, δρουν ως βασικά ερεθίσματα που καθορίζουν την ομαλή ή μη, λειτουργία του κυττάρου.

Σε μοριακό επίπεδο, η  αλληλεπίδραση μεταξύ των θρεπτικών συστατικών και των άλλων διαιτολογικά βιοενεργών στοιχείων, επηρεάζουν τα γονίδια και αυτά με τη σειρά τους την έκφραση των πρωτεϊνών, δηλαδή τον μεταβολισμό.

Με απλά λόγια, η έλλειψη συγκεκριμένων θρεπτικών συστατικών, επιφέρει μέσα από τις χημικές αντιδράσεις που είναι απαραίτητες για τον οργανισμό, σταδιακά τη Νόσο και είναι η αιτία χρόνιων και αυτοάνοσων νοσημάτων.

 

Θεραπευτικά Πρωτόκολλα Μικροθρεπτικών συστατικών – αγωγές.

Η Βιοχημική εκτροπή σε επίπεδο λειτουργίας ενός οργανισμού σε ασθενείς με χρόνια και αυτοάνοσα νοσήματα, μπορεί να αποκατασταθεί. Μετά από σχετικές βιοχημικές ή μεταβολικές εξετάσεις, ανιχνεύονται οι δυσλειτουργίες και εντοπίζονται οι ελλείψεις που υπάρχουν.

Υπάρχουν πολλές εξετάσεις που ανάλογα με το Ιατρικό Ιστορικό έχουμε στην διάθεση μας, για να καθοριστεί τελικά η αγωγή. Οι περισσότερες από αυτές, έχουν προσιτό κόστος και τα αποτελέσματα είναι έτοιμα σε δύο με τρεις ημέρες.

Τα πρωτόκολλα μικροθρεπτικών συστατικών, σύμφωνα με τα Αμερικάνικα Πρότυπα διαφοροποιούνται όσον αφορά το χρόνιο ή αυτοάνοσο νόσημα, όπως επίσης και από πληθώρα άλλων παραγόντων. Έτσι καθορίζουν αυστηρά τη δοσολογία, τη διάρκεια, την ποσότητα και το συνδυασμό συστατικών (συνταγή) ανά άτομο.

Η θεραπεία, αναλόγως την πάθηση ή τις παθήσεις, την έκταση των βλαβών και τα επιμέρους ευρήματα, μπορεί να διαρκέσει από τρεις μήνες έως ένα χρόνο, για την πλήρη αποκατάσταση της κλινικής εικόνας του ασθενούς.

Οι ασθενείς δεν αλλάζουν την καθημερινότητα τους, ενώ σταδιακά τη βλέπουν να βελτιώνεται, παράλληλα και με τη συνολική φυσική κατάσταση της υγείας τους.

Οι συγκεκριμένες θεραπείες, σε κλινική πράξη χρησιμοποιούνται από το 1997 με χώρα αφετηρίας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και δεν έρχονται σε αντίθεση με καμία  παράλληλη φαρμακευτική ή ομοιοπαθητική αγωγή.

Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή είναι αυτή από τη οποία τελικά προκύπτει το μεγαλύτερο όφελος , σύμφωνα με τα κλινικά αποτελέσματα και τους ανάλογους δείκτες εξετάσεων.

 

 


References:

Harman, Aging: prospects for further increases ίη the functionallife span. Age 17: 19-146,1994.
Kohn, R. Aging and age-related diseases: normal processes. Ια: Relation Between Normal Aging and Disease. Johnson,H.A. Ed., New York: Raven Press, ρρ.Ι -44, 1985.
Upton, A. Pathobiology. Ιε: The Biology οf aging. Finch, C. Ε., Hayflick, L. Eds., New York: Van Nostrand, ρρ. 513-535, 1977.
Sveήges officiella statistik. ΒefοlkίηgsfοrandήgaLίvslangstabelΙer, 1951- Ι 993.
Statistiska centralbyran, Stockhlom, Sweden, ρρ. 114-115,
Jones, Η. R. The relation of human health το age, place and ti Ιn: Handbook ΟΙ Aging and the Individual. Βίπen, J. Ε. Ed., Chicago: Chicago University Press, ρρ. 333-363, 1955.
Woodhall, Β., Joblon, S. Prospects for future increases ία average Iongevity.Geήatήcs 12:586-591, 1957.
Fήes, F. Aging, natural death, and the compression of morbidity. Ν Engl J Med 303:130-135,1988.
Olshansky, S. J., Carnes, Β. Α., Cassel, C. Ια search of Methuselah: estimating the upper limits to human longevity. Science 250:634-640, 1990.
Nationa! Center for Health Statistics. Vital Statistics of the United States. 1985.
Life Tab!es, Υοl. 2 (6).Hyattsville, M (U.S. Dept. Hea!th & Human Serv.) PHS Publ. Νο. 88-1104, ρ.9, 1988
Rockstein, Μ., Sussman, Μ. , Chesky, J., Eds., Theoretical Aspects ΟΙ Aging. New York: Academic Press, 1974.
Wamer, Η. , Butler, R. Ν., Sprott, R. L., Schneider, Ε. L., Eds., Modem Biological Theories ΟΙ Aging. NewYork: Raven Press, 1987.
Medvedev, Ζ. Α. Αα attempt at a rationa! classification of theοήes of agi
Biological Review 65:375-398,
Harman, D. Aging: a theory based οα free radical and radiation chemistr J Gerontolll:298300, 1956.
Harman, D. Role of free radicals ίη mutation, cancer, aging, and the maintenance of
!ife. Rad Res 16:753-763, 1962.
Harman, D. The aging process. Proc Natl Acad Sci USA 78:7124-7128, 1981.
Bjorksten, Ι. The crosslinkage theory of J Amer Geriatr Soc 16:408-427, 1968..
Hayflick, Οήgίns of longevity. Ιn: Modern Biological Τheοήes of Aging. Warner, Η. R., Butler, R. Ν., Sprott, R. L., Schneider, Ε. L., Eds., New York: Raven Press, ρρ. 21-34,1987.
Wa!ford, R. The Immunologic Theory ΟΙ Aging. Copenhagen: Munksgaard,1969.
Harman, D. Free radical theory of aging: history. Ιτι: Free Radicals and AginΕπισίι, Ι., Chance, Β., Eds.,Basel: Birkhauser, ρρ. 1-10, 199
Haπnan, D. The bio!ogical clock: the mitochondήa? J Amer Geriαtr Soc 20:145-147,1972.
Haπnan, D. Free radical theory of aging; consequences of mίtochοηdήal aging. Age 6:86-94, 1983.
Haπnan, D. Free radical theory of aging: ro!e of free radicals ίη the οήgίηatίοn and evolution of life, aging, and disease processes. Ια: Free Radicals, Aging, and Degenerative Diseases. Johnson, Jr., J. Ε., Walford, R., Haπnan, υ., Miquel, J.,
,New York: Alan R. Liss, ρρ. 3-49, 1986.
Haπnan, D. Free radical involvement ίη aging: pathophysiology and therapeutic imp!ications. Drugs & Aging 3:60-80,
Bandy, Β., Davison, Α. Μίtσchσndήa! mutations may increase oxidative stress:imp!ications for carcinogenesis and aging? Free Radical Βίο! Med 8:523-539, 1990.
F!eming, J. Ε., Mique!, , Cottrell, S. F., Yengoyan, L. ε., Economos, Α. C. Is celI aging caused by respiratorydependent injury to the mίtochοndήa! genome? Gerontology 28: 44-53, 1982.
Miquel, , Economos, Α. C., F1eming, J., Johnson, Jr., J. Ε. Μίtochοndήal role ίn cel1 aging. Exper Gerontol 15:575-591, 1980.
Noh!, Η., Hegner, D. Do mίtοchοndήa produce oxygen radica!s ίη vίvο? Eur J Biochem 82:863-867, 1978.
Sohal, S., Ku, Η.-Η., Agarwa!, S.; Forster, Μ. J., La!, Η. Oxidative damage, mitochondria! oxidant generation and antioxidant defenses during aging and ίn response to food restriction ίn the mouse. Mech Ageing Develop 74:121-133, 1994.
Sohal, R.S., Soha!, Β. Η. Hydrogen peroxide release by mitochondria increases during aging. MechAgeing Dev 57:187-202,1991.
Κυ., Η.-Η., Brunk, U. Τ., Soha!, S. Relationship between mitochondria! superoxide and hydrogen peroxide production and 10ngevity of mammalian species. Free Rad Βίο! Med 15:621-627, 1993.
Halliwell, Β., Gutteridge, J. Μ. C. Free radicals in biology and medicine, 2nd edition, Oxford: Clarendon Press,
Yu, Β. Ρ., Masoro, Ε. , Murata, Ε. J., Bertrand, Η. Α., Lynd, F. Τ. Life span study of SPF Fischer 344 male rats fed ad libitum or restricted diets: longevity, growth, lean body mass and disease. J GerontoI37:130l41, 1982.